Uniwersytet w Princeton


Na mapach: 40°20′55,428″N 74°39′33,516″W/40,348730 -74,659310

Uniwersytet w Princeton w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Uniwersytet w Princeton[2][3][4][5][6][7], Uniwersytet Princeton[8] (ang. Princeton University) – uniwersytet niepubliczny w Princeton w stanie New Jersey, w Stanach Zjednoczonych. Z budżetem równym 17,1 miliarda dolarów oraz 7567 studentami, uczelnia ta jest ośrodkiem o najwyższym na świecie kapitale finansowym (endowment) przypadającym na jednego studenta.

U.S. World & News Report corocznie przyznaje Uniwersytetowi w Princeton miejsce w pierwszej piętnastce najlepszych uniwersytetów na świecie oraz pierwszej trójce najlepszych uniwersytetów w Stanach Zjednoczonych. Instytucja ta należy do Ligi Bluszczowej. Od początku swojego istnienia wykształciła 35 laureatów Nagrody Nobla.

Studenci tej uczelni tradycyjnie rywalizują ze studentami z Uniwersytetu Yale’a i Uniwersytetu Harvarda, także w późniejszym życiu zawodowym. Barwy szkoły to kolor czarny i jasnopomarańczowy.

Historia | edytuj kod

Carl Icahn Laboratory

Założony w 1746 jako College of New Jersey w mieście Elizabeth, w 1756 przeniósł się do miasteczka Princeton. Przez pierwszy okres swojego istnienia działał jako seminarium duchowne dla pastorów kościoła prezbiteriańskiego. W 1812 zadanie kształcenia przyszłych duchownych przejęło nowo utworzone Princeton Theological Seminary. Jego wykładowcą był znany w amerykańskim środowisku protestanckim teolog i znawca języków biblijnych, a także krytyk darwinizmu, Charles Hodge.

W 1868 jego rektorem został James McCosh, który przez dwadzieścia lat urzędowania gruntownie zreformował program nauczania uniwersytetu. W 1896, aby odzwierciedlić te daleko idące zmiany i uświetnić 150 rocznicę założenia uczelni, College of New Jersey otrzymał obecnie używaną nazwę. W latach 1902–1910 rektorem uniwersytetu był Woodrow Wilson, przyszły prezydent Stanów Zjednoczonych (1913–1921).

W 1930 w sąsiedztwie uniwersytetu utworzono Institute for Advanced Study, który szybko przyciągnął wielu najlepszych naukowców z całego świata, między innymi Alberta Einsteina, który pracował tam od 1933 do swojej śmierci (w 1955). Mimo że instytucja ta nie jest formalnie powiązana z uniwersytetem, w praktyce zakres współpracy jest bardzo szeroki.

Pierwsze kobiety (w liczbie 148) przyjęto, jako studentki licencjackie, na uniwersytet dopiero 6 września 1969 – co wywołało gorącą debatę, ponieważ kultura Princeton wcześniej je dyskryminowała. Jednak pierwszą studentką była tam już w 1961 Sabra Follett Meserve, kandydatka na studia doktoranckie z historii tureckiej. Kobiety zaczęły wykładać tam znacznie później. W 1991 uniwersytet został drogą sądową zmuszony do zintegrowania swoich słynnych klubojadalni.

Do 2007 na Uniwersytecie w Princeton mieściło się słynne laboratorium parapsychologiczne: Princeton Engineering Anomalies Research (PEAR).

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Facts & Figures (ang.). Princeton University. [dostęp 2015-04-24].
  2. Cztery odczyty o teorji względności wygłoszone w maju 1922 (i.e. 1921) na Uniwersytecie w Princeton przez A. Einsteina. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Renaissance” (Erdtracht), 1922
  3. To i owo. „Urania”, 7–8, 1992, s. 219
  4. Prace z historii sztuki, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego”, 1977, tom 14
  5. Zginął John Nash, matematyk z „Pięknego umysłu”, Focus.pl, 25 maja 2015 [dostęp 2018-01-04].
  6. Odczyt Profesora Eliasa M. Steina, Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego, 2 czerwca 2015 [dostęp 2018-01-04].
  7. Prof. Bohdan Paczyński, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu [dostęp 2018-01-04].
  8. Uniwersytet Princeton. Encyklopedia PWN
Kontrola autorytatywna (uczelnia niepubliczna):
Na podstawie artykułu: "Uniwersytet w Princeton" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy