Upadły anioł


Upadły anioł w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Pieter Bruegel (starszy): Upadek zbuntowanych aniołów, obraz z 1562

Upadły anioł – pojęcie rozwinięte w myśl judaistycznej i chrześcijańskiej interpretacji Księgi Henocha. Anioł, który radykalnie i nieodwołalnie sprzeciwił się Bogu[1], wykorzystując otrzymaną wolną wolę. Jest określany jako diabeł, szatan (małą literą), demon lub zły duch[2].

Spis treści

Lista upadłych aniołów | edytuj kod

Upadły anioł, obraz Alexandra Cabanela.

Inne upadłe anioły[3]:


Przypisy | edytuj kod

  1. Katechizm Kościoła Katolickiego, 392.
  2. Katechizm Kościoła katolickiego, 391.
  3. a b Gustav Davidson: Słownik aniołów w tym aniołów upadłych. Poznań: Zysk i S-ka, 1998. ISBN 83-7150-337-7.

Literatura dodatkowa | edytuj kod

  • Ashley, Leonard. The Complete Book of Devils and Demons Barricade Books. ​ISBN 1-56980-077-4​.
  • Davidson, Gustav. A Dictionary of Angels: Including the Fallen Angels. Free Press. ​ISBN 0-02-907052-X​.
  • Goldwin, Malcom. Angels: An Endangered Species Gill & Macmillan Ltd. ​ISBN 0-7522-0570-6​.
  • Kosior, Wojciech. Upadek anioła. Psychoanaliza mitu, „Ex Nihilo. Periodyk Młodych Religioznawców” 2 (2)/2009, s. 130-144.
  • Wright, Archie T. The origin of evil spirits the reception of Genesis 6.1-4 in early Jewish literature. Tübingen: Mohr Siebeck. ​ISBN 3-16-148656-0​.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Elyonim veTachtonim. Elektroniczna baza aniołów, demonów i duchów we wczesnej literaturze rabinicznej.
Na podstawie artykułu: "Upadły anioł" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy