Upinek


Na mapach: 54°11′35″N 21°48′34″E/54,193056 21,809444

Upinek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Upinek lub Łupinek[1], Uping[2] – jezioro w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Węgorzewo[3].

Spis treści

Położenie | edytuj kod

Jezioro leży na Pojezierzu Mazurskim[2], w mezoregionie Wielkich Jezior Mazurskich[4], w dorzeczu SapinaWęgorapaPregoła[1]. Znajduje się około 5 km w kierunku południowo-wschodnim od Węgorzewa[1], na północ od wsi Ogonki[5]. Jezioro ma połączenie z jeziorem Stręgiel poprzez ciek wodny wypływający na północnym wschodzie[6].

Linia brzegowa miernie rozwinięta. Dno muliste, z wyjątkiem kilku miejsc na południu, gdzie dno jest kamieniste i twarde. Południowa i północna część brzegów wysoka, pozostałe niskie i torfiaste. W otoczeniu znajdują się pola i łąki[1].

Zbiornik wodny według typologii rybackiej jezior zalicza się do linowo-szczupakowych[1].

Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego jeziora Upinek w zlewni rzeki Węgorapa – nr 21[7]. Znajduje się na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich o łącznej powierzchni 85 527,0 ha[8].

Morfometria | edytuj kod

Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 10,5 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 1,8 m, a maksymalna – 5,0 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 116,5 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 196,5 tys. m³[2]. Maksymalna długość jeziora to 720 m, a szerokość 200 m. Długość linii brzegowej wynosi 1610 m[1].

Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 9,0 ha[2].

Przyroda | edytuj kod

Roślinność przybrzeżna bujna, większe skupiska na wschodzie i zachodzie, głównie trzcina, ale też sitowie i pałka. Wśród roślinności zanurzonej występuje m.in. rdestnica, grążel żółty i grzybienie białe[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Jerzy Waluga, Henryk Chmielewski: Wielkie Jeziora Mazurskie. Północ. Olsztyn: Instytut Rybactwa Śródlądowego, 1999, s. 106–107. ISBN 83-87506-16-8.
  2. a b c d Adam Choiński: Katalog Jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 348. ISBN 83-232-1732-7.
  3. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 364. ISBN 83-239-9607-5.
  4. Roman Zielony, Alina Kliczkowska: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010. Warszawa: Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2012. ISBN 978-83-61633-62-4.
  5. Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Geoportal 2 iMap RASTER. geoportal.gov.pl. [dostęp 2017-04-29].
  6. Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Geoportal 2 iMap TOPO. geoportal.gov.pl. [dostęp 2017-04-29].
  7. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie: Obwieszczenie nr 3/2016 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia 30 września 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia w sprawie ustanowienia obwodów rybackich na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących. edziennik.mazowieckie.pl, 30 września 2016. [dostęp 2020-02-06].
  8. Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego: Uchwała Nr XXII/430/12 Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wyznaczenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich.. bip.warmia.mazury.pl, 27 listopada 2012. [dostęp 2017-04-28].
Na podstawie artykułu: "Upinek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy