Uredinium


Uredinium w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Uredinium rdzy zbożowej. A – rozerwana skórka liścia, B – urediniospory, C – wiązka naczyniowa liścia. Kreska pod rysunkiem ma długość 1 mm

Uredinium, uredium lub uredosorus – poduszeczkowatego kształtu skupisko urediniospor. Występuje u grzybów z rzędu rdzowców (Pucciniales) oraz głowniaków (Ustilaginomycetes). Zazwyczaj ma barwę żółtą, pomarańczową lub rudawą i powstaje na dolnej stronie liści[1].

U rdzy zbożowej (Puccinia graminis) uredinia rozwijają się na zbożach zarażonych przez zarodniki zwane ecjosporami. Z kiełkujących ecjospor powstaje grzybnia, która zbudowana jest z diploidalnych i dwujądrowych strzępek, przy czym jedno jądro jest (+), drugie (-). Uredinia wytwarzane są tylko w początkowym okresie wegetacji zbóż, później zamiast nich z ecjospor powstają telia i teliospory. Przez jakiś czas telia i uredinia występują równocześnie, później wytwarzane są już wyłącznie telia[2].

U rdzy zbożowej uredinia powstają pod skórką źdźbeł i liści. Powstające w nich uredinispory wydostają się przez pęknięcia skórki, które są widoczne jako pomarańczowe plamki lub kreski na powierzchni liści i źdżbeł[2]. Wytwarzane w nich teliospory mogą zarażać sąsiednie rośliny i zazwyczaj szybko w ciągu lata rozprzestrzeniają chorobę na całym polu. W jednym sezonie wegetacyjnym powstaje kilka generacji urediniospor i to one pełnią najważniejszą rolę w rozprzestrzenianiu się choroby[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.
  2. a b Edmund Malinowski: Anatomia roślin. Warszawa: PWN, 1966.
Na podstawie artykułu: "Uredinium" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy