Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii


Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii − polska ustawa uchwalona przez Sejm RP, regulująca kwestię zwalczania nielegalnej produkcji i dystrybucji narkotyków oraz terapii psychiatrycznej dla osób uzależnionych od środków odurzających.

Ustawa zawiera przepisy o odpowiedzialności karnej za wytwarzanie i rozpowszechnianie narkotyków. Do ustawy dołączono wykazy środków odurzających z ich klasyfikacją. Od 21 sierpnia 2018 r. wykaz substancji zgodnie z ustawą znajduje się w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw zdrowia[1]

Ustawa z 2005 r. zastąpiła starszą ustawę z 24 kwietnia 1997 roku (Dz.U. z 2003 r. nr 24, poz. 198)[2]. Od 2005 roku ustawa była ona wielokrotnie zmieniana (np. w związku z aktualizacjami list związków) i nowelizowana.

Zobacz też | edytuj kod

Ustawodawstwo polskie:

Konwencje międzynarodowe:

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 2018 r. poz. 1490
  2. Odpowiedzialność karna za produkcję, posiadanie i obrót środkami odurzającymi. [zarchiwizowane z tego adresu (2017–11–07)].

Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 1 maja 2018. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy