VI wojna austriacko-turecka


VI wojna austriacko-turecka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

VI wojna austriacko-tureckawojna toczona w latach 1715-1718.

Powodem konfliktu było zajęcie przez Turków Półwyspu Morea (Peloponez) w 1714 (VIII wojna wenecko-turecka). Reakcją na to wydarzenie było zawarcie przeciwko Turcji sojuszu austriacko-weneckiego.

5 sierpnia 1716 r. doszło do pierwszej większej bitwy pod Petrovaradinem, w której wojska austriackie dowodzone przez księcia Eugeniusza Sabaudzkiego pokonały przeważające liczebnie siły Osmanów. Latem 1717 r. doszło do oblężenia Belgradu przez siły austriackie, który zdobyto po zwycięskiej bitwie 16 sierpnia 1717 r.

Po utracie Belgradu Turcy poprosili o rozejm. Traktat pokojowy podpisano 21 lipca 1718 w Pożarowaczu (Passarowitz). W jego wyniku Austria uzyskała Banat, północną część Bośni, Serbię z Belgradem i zachodnią tzw. Małą Wołoszczyznę po rzekę Alutę (tj. Oltenię). Wenecja odzyskała tereny w Dalmacji, ale straciła Peloponez i Kretę[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jerzy Krasuski: Historia Niemiec. Wyd. I. Wrocław: Ossolineum, 1998, s. 133. ISBN 83-04-04422-6.


Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "VI wojna austriacko-turecka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy