V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie


Na mapach: 50°03′44″N 19°55′44″E/50,062222 19,928889

V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie – jedna z najbardziej prestiżowych szkół średnich w Polsce z ponad stuczterdziestoletnią tradycją, od lat utrzymująca się w czołówce rankingów szkół ponadpodstawowych.

Podwórze szkoły przed remontem

Spis treści

Historia | edytuj kod

Została utworzona w 1871 przez cesarza Franciszka Józefa I (niem. Franz Joseph I, węg. I. Ferenc József) jako Wyższa Szkoła Realna w Krakowie[2]. W 1896 zakończyła się budowa gmachu szkoły przy ul. Studenckiej 12.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) i nastaniu II Rzeczypospolitej początkowo zakład przemianowano na Państwową Pierwszą Szkołę Realną w Krakowie[3]. W 1921 szkoła zmieniła profil i otrzymała patrona, powstało VIII Państwowe Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze im. Augusta Witkowskiego. W 1926 dzięki zainstalowanej na dachu Szkoły antenie nadawczej wyemitowano pierwszy w Krakowie program radiowy. Zarządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 1937 zostało utworzone „VIII Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Augusta Witkowskiego w Krakowie” (państwowa szkoła średnią ogólnokształcąca, złożoną z czteroletniego gimnazjum i dwuletniego liceum), po wejściu w życie tzw. reformy jędrzejewiczowskiej szkoła miała charakter męski, a wydział liceum ogólnokształcącego był prowadzony w typie matematycznym[4]. Pod koniec lat 30. szkoła funkcjonowała pod adresem ulicy Bronisława Pierackiego 16[4].

W 1953 zmieniono nazwę na V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Dwa lata później z inicjatywy dyrektora Stanisława Potoczka w V Liceum powstał pierwszy w Krakowie Teatr Międzyszkolny. W 1994 uczeń szkoły Adam Rycerz został pierwszym stypendystą Ministra Edukacji Narodowej[5]. Uczniowie Liceum uczestniczą w olimpiadach przedmiotowych, a szkoła znajduje się w czołówce rankingów szkół średnich[6].

Działalność | edytuj kod

Obecnie V Liceum współpracuje z Uniwersytetem Jagiellońskim, dzięki czemu część zajęć odbywa się na uczelni i jest prowadzona przez pracowników naukowych Uniwersytetu.

Mottem V Liceum jest dewiza jego patrona, Augusta WitkowskiegoDużo wiedzieć jest rzeczą piękną, ale nierównie ważniejsze jest umieć dowiedzieć się czegoś.

Rankingi | edytuj kod

W ogólnopolskim rankingu szkół ponadgimnazjalnych przygotowywanym przez miesięcznik Perspektywy i Rzeczpospolitą od 2000, kiedy został przeprowadzony po raz pierwszy, V Liceum zajmuje pierwsze miejsce w Małopolsce oraz znajduje się w pierwszej dziesiątce liceów w Polsce (zajmowało w latach 2000–2020 kolejno miejsca: 8, 1, 4, 6, 5, 4, 6, 6, 3, 3[7], 5[8], 5[9], 5, 4, 4[10], 3[11], 5, 6, 4[12], 3, oraz 3[13]). Równocześnie uzyskuje wysokie miejsca w rankingu szkół olimpijskich tworzonym przez te same redakcje (w latach 2013–2020 były to kolejno miejsca 3, 2, 1[14], 5, 5[15], 5, 3 i 4[16]). W rankingu Gazety Wyborczej w 2008 V LO zajęło 1. miejsce[17]. Szkoła okazała się też najlepszym krakowskim liceum według edukacyjnej wartości dodanej wyliczonej z lat 2017-2019[18].

Dyrektorzy | edytuj kod

  • Marceli Studziński[2]
  • dr Hugo Zathey[2]
  • Ignacy Petelenz (1896–1910; urlopowany od 1907)[19][20][2]
  • Jan Dziurzyński (kier. od 1908[22], dyrektor od 1912[23][2])
  • Jan Paczowski – nauczyciel fizyki[24] (kier., dyr. od 1 I 1925[25])[2]
  • Edward Pawłowski (1935-1951) - odtworzył szkołę po zniszczeniach II wojny światowej.
  • Bronisława Berger (1951-1954)[26]
  • Stanisław Potoczek (1954-1972) – rozwijał w uczniach zainteresowania teatralne.
  • Mieczysław Stefanów (1972-1992) – nauczyciel geografii[27].
  • Stanisław Pietras – nauczyciel fizyki, dyrektor od 1992[28][29].

Nauczyciele | edytuj kod

Absolwenci | edytuj kod

Kryterium umieszczenia na tej liście danej postaci było posiadanie przez nią biogramu w polskiej Wikipedii.

Przypisy | edytuj kod

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2020-09-30. [dostęp 2012-06-15].
  2. a b c d e f Zygmunt Zagórowski: Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminarjów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych i władz szkolnych. Lwów/Warszawa: Książnica Polska, 1924, s. 291.
  3. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowej Pierwszej Szkoły Realnej w Krakowie za rok szkolny 1920/21. Kraków: 1921, s. 1.
  4. a b Wykaz państwowych liceów i gimnazjów ogólnokształcących Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego. „Dziennik Urzędowy Kuratorjum Okręgu Szkolnego Krakowskiego”. Nr 8, s. 270-271, 31 października 1938. 
  5. Informator V Liceum Ogólnokształcącego dla gimnazjalistów 2004/2005. Kraków: 2004, s. 8. Cytat: październik 1994 – Uczeń Adam Rycerz został pierwszym stypendystą Ministra Edukacji Narodowej.
  6. Aktualności | V LO im. A. Witkowskiego, www.v-lo.krakow.pl [dostęp 2017-11-27] .
  7. Ogólnopolski ranking szkół ponadgimnazjalnych 2009 – miejsca 1-50.
  8. Ogólnopolski ranking szkół ponadgimnazjalnych 2010 – miejsca 1-50.
  9. Ogólnopolski ranking szkół ponadgimnazjalnych 2011 – miejsca 1-50.
  10. Ogólnopolski ranking szkół ponadgimnazjalnych 2014 – miejsca 1-50.
  11. Ranking Liceów Ogólnokształcących 2015 – Portal edukacyjny Perspektywy, www.perspektywy.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  12. Ogólnopolski ranking szkół ponadgimnazjalnych 2018 - miejsca 1-50
  13. Ogólnopolski ranking szkół ponadgimnazjalnych 2020 - miejsca 1-50
  14. Partner Rankingu Szkół Olimpijskich – Portal edukacyjny Perspektywy, www.perspektywy.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  15. Ranking Szkół Olimpijskich 2017 - miejsca 1-50
  16. Ranking Szkół Olimpijskich 2020 - miejsca 1-50
  17. Historia rankingu liceów: 1996-2008.
  18. Kraków. Szkoły, które wykorzystują potencjał młodych ludzi. W tych liceach i technikach wiedza rośnie najbardziej. gazetakrakowska.pl. [dostęp 2020-04-07].
  19. † Ignacy Petelenz. „Nowa Reforma”, s. 1, nr 277 z 20 czerwca 1911. 
  20. Kronika. † Ignacy Petelenz. „Gazeta Lwowska”, s. 4, nr 140 z 22 czerwca 1911. 
  21. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. I. Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie za rok szkolny 1908. Kraków: 1908, s. 29.
  22. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. I. Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie za rok szkolny 1909. Kraków: 1909, s. 35, 38.
  23. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. I. Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie za rok szkolny 1912. Kraków: 1912, s. 18.
  24. Sprawozdanie Dyrekcji VIII. Państw. Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczego imienia Augusta Witkowskiego w Krakowie za rok szkolny 1929/30, Drukarnia Związkowa w Krakowie, 1929 [dostęp 2019-11-01] .
  25. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 4, s. 71, 15 lutego 1925. 
  26. Historia szkoły | V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie, v-lo-krakow.edupage.org [dostęp 2021-04-21] .
  27. Artykuł Gazety Krakowskiej poświęcony rekrutacji do liceów.
  28. Instytut Nauk Przyrodniczych V LO im. A. Witkowskiego w Krakowie, www.v-lo.krakow.pl [dostęp 2020-04-13] .
  29. OlgaO. Szpunar OlgaO., Stanisław Pietras znów w fotelu dyrektora V LO, krakow.wyborcza.pl, 24 lutego 2016 [dostęp 2020-04-13] .
  30. Kraków: Zmarł Marek Eminowicz – historyk i pedagog. interia.pl. [dostęp 2017-10-19].
  31. Edward Zając: Szkice z dziejów Sanoka. Część druga. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2000, s. 94–97. ISBN 83-909787-0-9.

Bibliografia | edytuj kod

  • Grzegorz Małachowski (red.): W Krakowie przy Studenckiej: Księga Pamiątkowa wydana z okazji Jubileuszu 130-lecia V Liceum Ogólnokształcacego im. A. Witkowskiego w Krakowie. 1871-2001. Kraków: Oficyna Wydawnicza TEXT, 2001. ISBN 83-88934-02-3.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Licea w Krakowie Kontrola autorytatywna (instytucja edukacyjna):
Na podstawie artykułu: "V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy