Valentin Thilo (młodszy)


Valentin Thilo (młodszy) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Valentin Thilo, niem. Valentin Thilo der Jüngere (ur. 19 kwietnia 1607 w Królewcu, zm. 27 lipca 1662 tamże) – teolog luterański, profesor retoryki i poeta religijny.

Jego ojcem był Valentin Thilo; oboje rodziców utracił podczas zarazy w 1620, gdy miał 13 lat. Wychowywali go pastor i profesor Georg Mylius i profesor Funk. W 1624 rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie Albrechta w Królewcu, studiował też retorykę i historię. Jednym z jego nauczycieli był Samuel Fuchs. W latach 1632–1634 studiował w Lejdzie. W 1634 uzyskał w Królewcu stopień magistra i w tym samym roku został profesorem retoryki. Pięciokrotnie był dziekanem wydziału filozoficznego i dwukrotnie rektorem uniwersytetu.

Należał do kręgu poetyckiego skupionego wokół Simona Dacha i, podobnie jak ojciec, pisał pieśni religijne. Jemu przypisywana jest popularna pieśń adwentowa Mit Ernst, o Menschenkinder (Z powagą przygotujcie), a także mniej znane Groß ist, Herr, deine Güte, sehr groß ist deine Treu (1639) i Herr, unser Gott, wenn ich betrachte (1639). Wśród jego utworów łacińskich znajdują się panegiryki ku czci polskich królów Władysława IV i Jana Kazimierza.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Valentin Thilo (młodszy)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy