Valentino Rovisi


Valentino Rovisi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Chwała św. Błażeja i osiem epizodów z życia świętego, 1780, fresk, kościół św. Błażeja w Alleghe Św. Błażej w chwale między świętymi Marią Magdaleną i Janem Nepomucenem, 1780, ol. na płótnie, kościół św. Błażeja w Alleghe

Valentino Rovisi (ur. grudzień 1715 w Moenie, zm. 12 marca 1783 w Wenecji) – włoski malarz, freskant okresu rokoka, propagator weneckiego malarstwa dekoracyjnego.

Spis treści

Życie | edytuj kod

Już jako chłopiec w swoim rodzinnym miasteczku zetknął się z malarzami amatorami (m.in. Martinem Gabriellim) i pokochał malarstwo[1]. Wkrótce środowisko Moeny okazało się zbyt małe, aby młody artysta mógł rozwijać swój talent. W 1728 r. jako dwunastoletni chłopiec wyjechał do Wenecji, która w tym czasie była centrum rozwoju kultury i sztuki. Przez pięć lat uczył się zawodu w warsztacie Giovanniego Battisty Tiepola.

W latach 30., podczas pobytu w Val di Fiemme, stworzył swoje pierwsze dzieła sztuki o charakterze religijnym. W 1743 r. Rovisi powrócił do warsztatu Tiepola w Wenecji, ale już nie jako praktykant, lecz jako pracownik, a nawet współpracownik mistrza. W 1748 r. poślubił Giovannę Ghisler. Miał trójkę dzieci, z których Vincenza współpracowała ze swym ojcem do końca jego życia[2]. Rovisi często podróżował do swojego rodzinnego miasta, Moeny. Po drodze wielokrotnie odwiedzał miejscowości: la Valle del Biois, Falcade, Passo San Pellegrino. Zatrzymywał się także w Agordo, Vallada, Cencenighe i Alleghe[3]. To właśnie w tym regionie powstały najlepsze jego dzieła.

Valentino zmarł w 1783 roku, jako artysta niedoceniony, biedny, ale pozostawiając liczne świadectwa swojej działalności artystycznej.

Twórczość | edytuj kod

Zasługą Rovisiego jest przeniesienie szkoły malarstwa weneckiego na jego rodzinne tereny. Znaczna część jego prac znajduje się w Moenie i pobliskich miejscowościach: w Val di Fassa, Val di Fiemme, Trydencie i Górnej Adydze. Freski są świadectwem jego działalności w Alleghe, Cembra, Cavedine, Roncegno, Moenie i Pietralbie.

Wybrane dzieła | edytuj kod

  • Chwała św. Błażeja i osiem epizodów z życia świętego, 1780, fresk, kościół w Alleghe
  • Sen Jakuba, Ofiara Noego, Sąd Salomona, 1780, fresk, kościół w Alleghe
  • Św. Błażej w chwale między świętymi Marią Magdaleną i Janem Nepomucenem, 1780, ol. na płótnie, kościół w Alleghe

Przypisy | edytuj kod

  1. Giuliano Dal Mas, Valentino Rovisi. Una presenza tiepolesca nella Chiesa di Alleghe, Tipografia Piave Srl, 2005, s. 9.
  2. Giuliano Dal Mas, Valentino Rovisi. Una presenza tiepolesca nella Chiesa di Alleghe, Tipografia Piave Srl, 2005, s. 9-10.
  3. Giuliano Dal Mas, Valentino Rovisi. Una presenza tiepolesca nella Chiesa di Alleghe, Tipografia Piave Srl, 2005, s. 10-12.

Bibliografia | edytuj kod

  • Flavio Vizzutti, La chiesa parrocchiale di San Biagio in Alleghe. Documenti di storia e d’arte, Tipografia Piave Srl, 2012.
  • Valentino Rovisi, Valentino Rovisi pittore (1715-1783), Trento, 1968.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Valentino Rovisi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy