Verbum nobile


Verbum nobile w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Verbum nobileopera w jednym akcie skomponowana przez Stanisława Moniuszkę do libretta Jana Chęcińskiego.

Spis treści

Osoby | edytuj kod

  • Serwacy Łagoda, szlachcic - bas
  • Zuzia, jego córka - sopran
  • Marcin Pakuła, szlachcic - baryton
  • Michał (Stanisław), jego syn - baryton
  • Bartłomiej - baryton
  • wieśniacy i wieśniaczki

Treść | edytuj kod

Młody szlachcic Michał Pakuła ulega wypadkowi podczas podróży. Opiekę nad chorym roztacza szlachcianka Zuzia z pobliskiego majątku, chłopak przedstawia się jednak imieniem Stanisław. Młodzi zakochują się w sobie. Ojciec Zuzi - pan Serwacy Łagoda oświadcza, że z tej miłości nic nie będzie, bo gdy Zuzia była jeszcze dzieckiem dał "verbum nobile" (szlacheckie słowo honoru) swemu przyjacielowi - Marcinowi Pakule, ze córka zostanie żoną jego syna. Podczas gdy młodzi rozpaczają - zirytowany Serwacy daje kolejne "verbum nobile", że Zuzia nigdy nie wyjdzie za Stanisława. Po wielu perypetiach okazuje się szczęśliwie, że to właśnie Stanisław jest synem Marcina Pakuły. Nawet drugie słowo szlachcica nie może mieć mocy. Przemyślna Zuzia tłumaczy bowiem, że dotyczyło Stanisława, a nie Michała.

Historia utworu | edytuj kod

Prapremiera utworu odbyła się w dniu 1 stycznia 1861. Opera jest uważana przez krytyków za dojrzały przykład polskiej opery komicznej.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Józef Kański: Przewodnik operowy. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1973, s. 320.Sprawdź autora:1.

Bibliografia | edytuj kod

  • Stromenger Karol: Iskier przewodnik operowy, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Iskry, 1959
  • Józef Kański "Przewodnik operowy", Polskie Wydawnictwo Muzyczne S. A., Kraków 2008; ​ISBN 978-83-224-0721-9
Na podstawie artykułu: "Verbum nobile" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy