Vicente Aleixandre


Vicente Aleixandre w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Vicente Pío Marcelino Cirilo Aleixandre y Merlo (ur. 26 kwietnia 1898 w Sewilli, zm. 14 grudnia 1984 w Madrycie) – poeta hiszpański, przedstawiciel Pokolenia 27. Został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1977. Otrzymał ją za „wybijającą się twórczość poetycką, która odzwierciedla sytuację człowieka w kosmosie i we współczesnym społeczeństwie i stanowi świadectwo odrodzenia hiszpańskiej poezji w okresie międzywojennym”.

Życiorys | edytuj kod

Skończył prawo i ekonomię na uniwersytecie w Maladze, oraz uczęszczał na seminarium literatury hiszpańskiej. Po ukończeniu studiów pracował dwa lata w szkole handlowej, a potem w dyrekcji Kolei Andaluzyjskiej – publikując w prasie artykuły na temat kolejnictwa. W 1922 roku zachorował na artretyzm, a trzy lata później z powodu choroby nerek zrezygnował z pracy zawodowej. W 1926 roku zadebiutował na łamach gazety "Revista de Occidente". Rok później wraz z, m.in Federico'iem Garcia Lorca, Rafaelem Alberti, Jorgem Guillen, Damaso'em Alonso założył grupę literacką zwaną "Pokoleniem 27". Pierwszy zbiór poezji Aleixandre'a pt. "Obszar" ukazał się w 1928 roku.

Dzieła | edytuj kod

  • Obszar (1928)
  • Namiętności ziemskie (1935)
  • Miecze jak wargi (1932)
  • Zniszczenie albo śmierć
  • Świat sam ze sobą (1950)
  • Cień raju (1944)
  • Historia serca (1954)
  • W rozległej krainie (1962)
  • Poematy spełnienia (1968)
  • Dialogi o poznaniu (1974)

Bibliografia | edytuj kod

  • Leksykon pisarzy świata XX wiek (autor hasła Krystyna Rodowska), Fundacja "Literatura Światowa" Warszawa 1993 s. 14-15 ​ISBN 83-900273-2-1
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Vicente Aleixandre" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy