Vicente Yáñez Pinzón (1891)


Vicente Yáñez Pinzón (1891) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Vicente Yáñez Pinzónhiszpańska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku, jedna z sześciu zbudowanych jednostek typu Temerario. Okręt został zwodowany w 1891 roku w stoczni Arsenal de La Graña w Ferrol i wszedł w skład hiszpańskiej marynarki wojennej w 1894 roku. Kanonierka wzięła udział w wojnie amerykańsko-hiszpańskiej, operując na wodach Kuby. Jednostka została wycofana ze służby w 1914 roku.

Spis treści

Projekt i budowa | edytuj kod

„Vicente Yáñez Pinzón” został zamówiony i zbudowany w krajowej stoczni Arsenal de La Graña w Ferrol[1]. Projekt zakładał powstanie jednostki o stalowym kadłubie, jednym kominie i dwóch masztach[1]. Kanonierka została zwodowana w 1891 roku[1][2].

Dane taktyczno-techniczne | edytuj kod

Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 58 metrów, szerokości 6,73 metra i maksymalnym zanurzeniu 3,16 metra[1][2]. Wyporność normalna wynosiła 562 tony, pełna zaś 630 ton[1][2]. Siłownię jednostki stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 2600 KM, do których parę dostarczały cztery kotły: dwa lokomotywowe i dwa cylindryczne[1][2]. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 19 węzłów[1][2][a]. Okręt zabierał standardowo zapas 106 ton węgla, a maksymalnie mógł pomieścić 130 ton tego paliwa[1][3]. Zasięg wynosił 3400 Mm przy prędkości 10 węzłów[2].

Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się dwa pojedyncze działa kalibru 120 mm Hontoria M1883 L/35, cztery pojedyncze działa 6-funtowe kal. 57 mm Nordenfelt L/45 i kartaczownica Nordenfelta kal. 25,4 mm L/40 (1 cal)[1][2]. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kal. 356 mm (14 cali), z zapasem sześciu torped[2].

„Vicente Yáñez Pinzón” miał pancerz pokładowy o grubości 12,7 mm (½ cala), chroniący pomieszczenia maszynowni i kotłów[1][2][b].

Załoga okrętu składała się z 91 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][2].

Służba | edytuj kod

„Vicente Yáñez Pinzón” został przyjęty w skład Armada Española w 1894 roku[2]. Nazwa jednostki upamiętniała hiszpańskiego żeglarza i podróżnika, Vicente’a Yáñeza Pinzóna. W momencie wybuchu wojny amerykańsko-hiszpańskiej jednostka stacjonowała w Hawanie[4]. Okręt wycofano ze służby w 1914 roku[2][5].

Uwagi | edytuj kod

  1. Jane 1900 ↓, s. 112 podaje, że okręt osiągał prędkość 13,5 węzła.
  2. Jane 1900 ↓, s. 112 podaje, że okręt nie miał pancerza, zaś Jane 1970 ↓, s. 321 podaje, że jego grubość wynosiła 3/5 cala.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 385.
  2. a b c d e f g h i j k l Gogin 2014 ↓.
  3. Jane 1970 ↓, s. 321.
  4. Olender 1995 ↓, s. 27.
  5. Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 377.

Bibliografia | edytuj kod

  • Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 978-0-85177-133-5. (ang.)
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Ivan Gogin: TEMERARIO torpedo gunboats (1891-1894) (ang.). Navypedia. [dostęp 2019-03-17].
  • Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1900. London: Sampson Low, Marston & Co., 1900. (ang.)
  • Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1905/6. New York: ARCO Publishing Company, 1970. (ang.)
  • Piotr Olender: Wojna amerykańsko-hiszpańska na morzu 1998 r.. Warszawa: Lampart, 1995. ISBN 83-86776-10-2.
Na podstawie artykułu: "Vicente Yáñez Pinzón (1891)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy