Vikersundbakken


Na mapach: 59°56′18″N 10°00′22″E/59,938333 10,006111

Vikersundbakken w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zaznaczony były punkt HS na zeskoku (obecnie umieszczony na 240 metrze) Arena skoczni Stara skocznia

Vikersundbakkenmamucia skocznia narciarska o punkcie konstrukcyjnym K-200, znajdująca się w norweskim Vikersund.

Vikersundbakken jest jedyną skocznią mamucią w Skandynawii i jedną z największych skoczni narciarskich na świecie pod względem umiejscowienia rozmiaru skoczni (HS) obok Letalnicy. Sztuczne oświetlenie umożliwia również rozgrywanie wieczornych konkursów. Jedna z czterech skoczni, gdzie jest rozgrywany coroczny turniej Raw Air.

Na skoczni czterokrotnie odbywały się mistrzostwa świata w lotach narciarskich (1977, 1990, 2000, 2012).

Spis treści

Historia | edytuj kod

Przed 2010 | edytuj kod

W 1936 zainaugrowano pierwszą w tym miejscu skocznię narciarską. Premierowy skok na odległość 86 metrów oddał Reidar Andersen. W latach 1964–1965 trwało powiększenie jej do statusu skoczni mamuciej, a pierwsze zawody po przebudowie odbyły się w marcu 1966. Podczas tych zawodów dwukrotnie rekord świata w długości lotu ustanawiał Bjørn Wirkola, uzyskując kolejno 145 i 146 metrów. Rok później najlepszy na świecie wynik wyśrubował do 154 metrów Reinhold Bachler. Wśród rekordzistów skoczni był m.in. Piotr Fijas – w 1986 wylądował na 163. metrze, a jego rekord przetrwał do mistrzostw świata w lotach w 1990, kiedy to Matti Nykänen oraz mistrz świata z tego obiektu Dieter Thoma uzyskali po 171 metrów. Przed światowym czempionatem w 2000 obiekt został ponownie powiększony i wyprofilowany na skocznię o punkcie konstrukcyjnym umiejscowionym na 185. metrze. Pierwszy ponad 200-metrowy lot na tej skoczni oddał Tom Aage Aarnes, który podczas testów skoczni przed mistrzostwami uzyskał 204 metry. Mistrzem świata w lotach został Sven Hannawald, który w odwołanej serii konkursowej uzyskał 214 metrów (podparł ten skok), natomiast jego najdłuższy skok w trzyseryjnym konkursie rozegranym 14 lutego wyniósł 196,5 metra. Podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego w 2004 na tej skoczni Roland Müller ustał skok na odległość 219 metrów. W 2009 podczas drużynowych zawodów Pucharu Świata Harri Olli wyrównał ten wynik, zostając jednocześnie samodzielnym oficjalnym rekordzistą tego obiektu. Podczas tego samego konkursu Gregor Schlierenzauer uzyskał 224 metry z upadkiem przy lądowaniu.

Przebudowa (2010/2011) i rekord świata | edytuj kod

Latem 2010 rozpoczęła się przebudowa skoczni. W pierwszej kolejności, 27 maja 2010[1], został zburzony stary drewniany rozbieg. Nowa skocznia została względem starej delikatnie obrócona w lewo. Po przebudowie rozmiar skoczni wynosił 225 metrów, przez co obiekt wówczas stał się największym na świecie (w związku ze zmianami FIS w 2017 punkt HS przesunięto na 240. metr). Modernizacja kosztowała 80 milionów koron[2]. Projekt skoczni opracował Janez Gorišek wspólnie z synem Sebastjanem (obaj są odpowiedzialni też za projekt przebudowy Letalnicy i Kulm).

Oficjalne otwarcie skoczni po modernizacji miało miejsce 9 lutego 2011. Pierwszy skok oddał Vegard Swensen, który wylądował na 162 metrze. Najdłuższe skoki tego dnia oddali Jon Aaraas (219 m) i Andreas Vilberg (218 m)[3].

Pierwsze zawody Pucharu Świata na nowym obiekcie rozegrane zostały 12 lutego 2011. 11 lutego 2011, w trakcie treningu przed zawodami, Johan Remen Evensen skoczył 243 m, co było nieoficjalnym rekordem świata i pierwszym ustanym skokiem w historii na odległość powyżej 240 m. Tego samego dnia, podczas kwalifikacji, padł kolejny rekord – ten sam zawodnik uzyskał 246,5 metra.

Latem 2011 dokonano modernizacji rozbiegu i dolnej części zeskoku skoczni[4]. Zbudowano też nową poczekalnię dla skoczków nad rozbiegiem. Z kolei latem 2014 lekko zmodyfikowano zeskok za punktem K, który został przesunięty z odległości 195 m na 200 m[5].

Przekroczenie 250 metrów | edytuj kod

14 lutego 2015 Peter Prevc pobił nieoficjalny rekord świata Johana Remena Evensena, skacząc 250 metrów, co było pierwszym w historii przypadkiem skoku na granicę ćwierć kilometra. Dzień później rekord ten poprawił Anders Fannemel, uzyskując 251,5 metra. Wcześniej, tego samego dnia, 254 metry uzyskał Dmitrij Wasiljew, jednak nie ustał skoku, w związku z czym wynik ten nie został uznany za rekord. Były to pierwsze w historii skoki powyżej 250 metrów.

18 marca 2017, podczas konkursu drużynowego, rekord skoczni był poprawiany – najpierw przez Roberta Johanssona, który uzyskał 252 m, a następnie przez Stefana Krafta, który oddał skok na odległość 253,5 m (istnieją kontrowersje, czy skok ten nie został podparty, jednak niemal wszyscy oceniający go sędziowie nie dopatrzyli się podpórki).

Parametry skoczni | edytuj kod

  • Punkt konstrukcyjny: 200 m
  • Wielkość skoczni (HS): 240 m
  • Długość najazdu: 128.9 m
  • Nachylenie najazdu: 36°
  • Długość progu: 8.00 m
  • Nachylenie progu: 10.5°
  • Wysokość progu: 2.64 m
  • Nachylenie zeskoku: 38.00°/34.00°/28.00°

Lista triumfatorów w konkursach Pucharu Świata | edytuj kod

* MŚwLN – Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich; – Puchar Świata; PK – Puchar Kontynentalny; D – konkurs drużynowy; I – konkurs indywidualny, RA – Raw Air

Najdłuższe loty na Vikersundbakken | edytuj kod

Rekordziści skoczni | edytuj kod

Wyniki mistrzostw świata w lotach narciarskich w Vikersund | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Vikersund Hill to be Demolished and Rebuilt as World’s Largest Ski Flying Hill (ang.). skitrax.com. [dostęp 2017-03-19].
  2. W piątek poznamy nowego rekordzistę świata?. eurosport.pl, 2011-02-10. [dostęp 2012-02-24].
  3. Martyna Szydłowska: Największa skocznia świata oficjalnie otwarta. skokinarciarskie.pl, 2011-02-09. [dostęp 2012-02-24].
  4. Modernizacja mamuta. eurosport.pl, 2011-06-09. [dostęp 2012-02-24].
  5. Vikersund godkjent som K-200 (norw.). vikersund.no, 2015-02-12. [dostęp 2016-07-14].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Vikersundbakken" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy