Vincent Matthews


Vincent Matthews w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Vincent Edward Matthews (ur. 16 grudnia 1947 w Nowym Jorku) – amerykański lekkoatleta, dwukrotny złoty medalista igrzysk olimpijskich, sprinter.

Na Igrzyskach w Meksyku (1968) amerykańska sztafeta 4 x 400 metrów (w składzie : Vincent Matthews, Ron Freeman, Larry James oraz Lee Evans) pobiła rekord świata osiągając czas 2:56,16, który to wynik pozostał rekordem świata aż do 1992. Cztery lata później podczas Igrzysk Olimpijskich w Monachium zdobył złoty medal z czasem 44,66, który to wynik jest jego rekordem życiowym. Podczas dekoracji Matthews, podobnie jak srebrny medalista Wayne Collett, nie wysłuchał z należytą powagą amerykańskiego hymnu, co zostało odebrane jako manifest polityczny (podobny do wsparcia Czarnych Panter przez lekkoatletów amerykańskich podczas igrzysk w Meksyku). Matthews i Collett dostali zakaz startów na igrzyskach wydany przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski, co wykluczyło też występ amerykańskiej sztafety 4x400 m.

W 1968 w zawodach przedolimpijskich przebiegł dystans 400 metrów w czasie 44,4, lepszym od rekordu świata, jednak wynik ten nie został uznany z uwagi na niejasności co do obuwia w którym pobiegł Matthews.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Vincent Matthews" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy