Vincenzo Pinton


Vincenzo Pinton w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Vincenzo Pinton (ur. 14 marca 1914 w Vicenzy, zm. 8 kwietnia 1980 w Wenecji) – włoski szermierz (szablista), czterokrotny wicemistrz olimpijski, wielokrotny medalista mistrzostw świata.

Trzykrotny uczestnik igrzysk olimpijskich (IO 1936, IO 1948, IO 1952). Na igrzyskach w Berlinie zajął piąte miejsce indywidualnie i drugie w drużynie, tym samym zdobywając swój pierwszy olimpijski medal. Po wojnie był dwukrotnie drugi na igrzyskach w Londynie, wywalczył wtedy swój jedyny indywidualny medal olimpijski. W Helsinkach ponownie osiągnął drużynowe srebro, indywidualnie był siódmy.

Wielokrotny medalista mistrzostw świata. W indywidualnych zawodach stawał dwukrotnie na podium (brąz w 1949 w Kairze i srebro wywalczone rok później w Monte Carlo)[1]. Drużynowo zdobył dziewięć medali, w tym trzy złote (1947, 1949, 1950) i sześć srebrnych (1933, 1934, 1935, 1937, 1951, 1953)[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Fechten - Weltmeisterschaften (Säbel - Herren) (niem.). sport-komplett.de. [dostęp 2017-09-06].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Vincenzo Pinton" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy