Vitaliano Borromeo


Vitaliano Borromeo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Vitaliano Borromeo (ur. 3 marca 1720 w Mediolanie, zm. 7 czerwca 1793 w Rzymie) – włoski kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 3 marca 1720 roku w Mediolanie, jako syn Giovanniego Benedetta Borromeo i Cleli del Grillo[1].

Studiował w Collegio Romano, a następnie na Uniwersytecie Pawijskim, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. Po studiach został referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, prałatem Jego Świątobliwości i wicelegatem w Bolonii[1]. W grudniu 1747 roku przyjął święcenia kapłańskie[2].

16 lutego 1756 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Teb, a sześć dni później przyjął sakrę[2]. Miesiąc potem został mianowany nuncjuszem w Toskanii i pełnił tę funkcję przez trzy lata[2]. W okresie 1760–1767 był nuncjuszem przy cesarzu[2]. 26 września 1766 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Mariae de Aracoeli[2]. Przez następną dekadę był legatem w Romanii, a w lipcu 1781 roku został prefektem Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów i pełnił ten urząd dożywotnio[1]. Po wybuchu rewolucji francuskiej, wraz z Giovannim Francesco Albanim, Leonardo Antonellim, Filippo Campanellim, Guglielmo Pallottą i Gregorio Salviatim, został członkiem Kongregacji ds. Francji, której zadaniem było zbadanie sytuacji po wprowadzeniu Konstytucji cywilnej kleru[1]. Zmarł 7 czerwca 1793 roku w Rzymie, najprawdopodobniej z powodu zapalenia płuc[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Vitaliano Borromeo (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-09-14].
  2. a b c d e Vitaliano Borromeo (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-09-14].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Vitaliano Borromeo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy