Węsiory (cmentarzysko)


Węsiory (cmentarzysko) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kurhany i kamienny krąg w Węsiorach Kamienne kręgi w Węsiorach Podwójny kurhan z brukiem Kurhan obłożony brukiem

Cmentarzysko w Węsiorach – cmentarzysko położone ok. 1,5 km na południe od wsi Węsiory, na północnym brzegu Jeziora Długiego. Miejsce pochówku Gotów i Gepidów z I-III wieku. Na cmentarzysku znajdują się kręgi kamienne i kurhany.

Cmentarzysko powstało w l. 70. i 80. n.e., a więc w czasie domniemanego przybycia Gotów i Gepidów na Pomorze z obszaru dzisiejszej południowej Szwecji. Wędrówka tych ludów przyczyniła się do powstania kultury zwanej kulturą wielbarską.

Badania archeologiczne cmentarzyska w Węsiorach zapoczątkowano dopiero w XX wieku. W 1956 przeprowadzono prace badawcze, obejmujące 3 kamienne kręgi, 16 kurhanów oraz 110 pochówków ciałopalnych i szkieletowych (groby popielnicowe oraz groby ziemne (jamowe)). W toku badań ustalono, że w przeciwieństwie do innych pomorskich cmentarzysk kamienne kręgi w Węsiorach wykorzystywano do pochówków[1].

Znaleziska archeologiczne wydobyte w toku badań w Węsiorach znajdują się w zasobach Muzeum Archeologicznego w Gdańsku.

Na cmentarzysku stwierdzono następujące formy pochówków:

  • kręgi kamienne,
  • kurhany z kręgami koncentrycznymi,
  • kurhany ze stelami i bez nich,
  • groby płaskie ze stelami bez nich.

W wyżej wymienionych obiektach stosowano następujące rodzaje pochówka:

  • groby popielnicowe czyste i obsypane szczątkami stosu,
  • groby jamowe z czysto przemytymi kośćmi lub ze zsypanym stosem,
  • groby szkieletowe,
  • groby z popieliskiem.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Alicja i Zofia Breske, Jarosław Elwart Kamienne Kręgi Gotów, Wyd. Region Gdynia 2015, ​ISBN 978-83-7591-445-0

Literatura | edytuj kod

  • Jerzy Kmieciński, Magdalena Blombergowa, Krzysztof Walenta, [w:] Prace i materiały Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi, 1966, Seria archeologiczna, Nr 12
  • Jerzy Kmieciński; Niektóre zagadnienia wędrówki Gotów w świetle dotychczasowych badań oraz w świetle wykopalisk w Węsiorach w pow. kartuskim, [w:] Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego, Seria I, zeszyt 8. Łódź 1958, s. 37-49
  • Andrzej Kokowski; Zagadnienia kręgów kamiennych w środkowej strefie Pojezierza Pomorskiego, [w:] Acta Universitatis Lodziensis, Folia Archeologica 8, 1987.
  • Czarlin, zwany też Osyklo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
Na podstawie artykułu: "Węsiory (cmentarzysko)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy