Władcy Francji


Władcy Francji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lilie francuskie

Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku.

Tytuł królewski za czasów Merowingów i Karolingów brzmiał: Król Franków (Rex Francorum, Roi des Francs), po traktacie z Verdun, dodawano dla rozróżnienia przymiotnik zachodnich. Od panowania Filipa II Augusta tytuł przybrał formę Król Francji (Roi de France). Ludwik XVI po wprowadzeniu monarchii konstytucyjnej oraz Ludwik Filip I przyjęli tytuł: Król Francuzów (Roi des Français). W okresach cesarstwa tytuł monarszy brzmiał: Cesarz Francuzów (Empereur des Français). W 1464 królowie Francji uzyskali od papieża prawo noszenia tytułu Królów Arcychrześcijańskich[1].

Spis treści

Królestwo Franków przed 751 | edytuj kod

 Osobny artykuł: Królowie frankijscy.

Królestwo Franków – Imperium Karolińskie (751–846) | edytuj kod

Po śmierci Ludwika I i trwającym w latach 840-843 sporze pomiędzy braćmi (władzę sprawował oficjalnie tylko najstarszy z synów Ludwika cesarz Lotar I) państwo Franków zostaje podzielone (traktat w Verdun z sierpnia 843 r.) pomiędzy synów Ludwika I na:

Królestwo Franków Zachodnich (846–987) | edytuj kod

Królestwo Franków (Królestwo Francji od 1204) (987–1789) | edytuj kod

I Republika Francuska (1795–1804) | edytuj kod

 Zobacz więcej w artykule prezydenci Francji, w sekcji Pierwsza Republika.

I Cesarstwo Francuskie (1804–1814) | edytuj kod

Restauracja Burbonów, 100 dni Napoleona, monarchia lipcowa (1815–1848) | edytuj kod

II Republika Francuska (1848–1852) | edytuj kod

 Zobacz więcej w artykule prezydenci Francji, w sekcji Druga Republika.

II Cesarstwo Francuskie (1852–1870) | edytuj kod

III, IV, V Republika Francuska | edytuj kod

 Osobny artykuł: prezydenci Francji.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Tomasz Orłowski, Protokół dyplomatyczny, Warszawa 2005,s. 149.
  2. koregent
  3. koregent od 13 września 813
  4. koronacja 8 grudnia 877 w Compiègne, 7 września 878 w Troyes
  5. koronowani 4 września 879 w Ferrières-en-Gâtinais
  6. koronowany 20 maja 885 w Grand
  7. koronowany 29 lutego 888 w Compiègne, ponownie 13 listopada 888 w Reims
  8. koronowany 28 stycznia 893 w Reims
  9. koronowany 30 czerwca 922 w Reims
  10. koronowany 19 czerwca 936 w Laon
  11. koronowany 12 listopada 954 w Reims
  12. koregent od 8 czerwca 979
  13. koregent od 25 grudnia 987
  14. koregent od 14 maja 1027
  15. koregent od 23 maja 1059
  16. koronowany 3 sierpnia 1108
  17. koregent od 25 października 1131
  18. koregent od 1 listopada 1179
  19. koronowany 6 sierpnia 1223 w Reims
  20. koronowany 29 listopada 1226 w Reims
  21. koronowany 15 sierpnia 1271 w Reims
  22. koronowany 6 stycznia 1286 w Reims
  23. koronowany 24 sierpnia 1315 w Reims
  24. koronowany 9 stycznia 1317 w Reims
  25. koronowany 21 lutego 1322 w Reims
  26. koronowany 29 maja 1328 w Reims
  27. koronowany 26 września 1350 w Reims
  28. koronowany 19 maja 1364 w Reims
  29. koronowany 4 listopada 1380 w Reims
  30. Król Francji wskutek traktau z Troyes. Koronowany na króla Francji 16 grudnia 1431. Faktycznie kontrolował Paryż lub inne terytoria we Francji w latach 1422–1453. Do końca życia tytułowany Królem Francji podobna jak jego następcy na tronie angielskim i brytyjskim do 1801 roku.
  31. Koronowany 17 lipca 1429 w Reims
  32. koronowany 15 sierpnia 1461 w Reims
  33. koronowany 30 maja 1484 w Reims
  34. koronowany 27 maja 1498 w Reims
  35. koronowany 25 stycznia 1515 w Reims
  36. koronowany 26 lipca 1547 w Reims
  37. koronowany 21 września 1559 w Reims
  38. koronowany 5 maja 1561 w Reims
  39. koronowany 13 lutego 1575 w Reims
  40. koronowany 27 lutego 1594 w Chartres
  41. koronowany 17 października 1610 w Reims
  42. koronowany 7 czerwca 1654 w Reims
  43. koronowany 25 października 1722 w Reims
  44. koronowany 11 czerwca 1775 w Reims
  45. Monarchiści oraz mocarstwa europejskie nie uznały detronizacji i uznawały go za króla
  46. a b c W większości źródeł nie są uznawani za królów Francji
  47. koronowany 2 grudnia 1804 w Paryżu
  48. Pod wpływem nalegań marszałków Napoleon abdykował 4 kwietnia, zrzekając się władzy na rzecz syna. 6 kwietnia abdykował bez warunków. Koalicja zawiązana przeciwko Napoleonowi zażądała jednak bezwarunkowej kapitulacji i zrzeczenia się tronu, którego Bonaparte dokonał 11 kwietnia 1814 roku (tzw. traktat z Fontainebleau, wszedł w życie 13 kwietnia) Część historyków uznaje legalność władzy Napoleona II pomiędzy 4-6 kwietnia 1814 roku.
  49. W wyniku abdykacji ojca de iure cesarz Francuzów, aż do formalnego wstąpienia na tron Ludwika XVIII. Nigdy nie sprawował realnej władzy.
Na podstawie artykułu: "Władcy Francji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy