Władimir Grieczniow


Władimir Grieczniow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władimir Anatoljewicz Grieczniow (ros. Владимир Анатольевич Гречнёв, ur. 25 lipca 1964 w Moskwie) – rosyjski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, trener piłkarski.

Spis treści

Kariera klubowa | edytuj kod

Grę w piłkę nożną rozpoczął w wieku 9 lat w akademii Dinama Moskwa, gdzie jego pierwszym trenerem był Giennadij Gusarow[1][2]. W 1981 roku przeszedł do CSKA Moskwa i został umieszczony przez Olega Bazilewicza w drużynie rezerw[3]. W 1984 roku Jurij Morozow włączył go do składu pierwszego zespołu[3]. 10 marca 1984 zadebiutował w Wyższej Lidze ZSRR w wygranym 2:1 meczu przeciwko SKA Rostów nad Donem[4]. W sezonie 1984, w którym zaliczył 11 występów i zdobył 1 gola, zajął z CSKA ostatnie miejsce w tabeli i spadł do Pierwoj Ligi[5]. Jesienią 1985 roku przeniósł się do Torpedo Moskwa prowadzonego przez Walentina Iwanowa[1][3]. W maju 1986 roku wywalczył Puchar ZSRR po zwycięstwie w finale 1:0 nad Szachtiorem Donieck[1][6]. 22 października 1986 zadebiutował w rozgrywkach europejskich pucharów w meczu z VfB Stuttgart (2:0) w Pucharze Zdobywców Pucharów 1986/87[7]. W sezonach 1987/88 i 1988/89 dotarł z Torpedo do finału Pucharu ZSRR, w których jego zespół uległ odpowiednio: Mietallistowi Charków (0:2) i Dnieprowi Dniepropietrowsk (0:1). W okresie od czerwca 1986 do września 1989 wykonał skutecznie 13 rzutów karnych w lidze z rzędu, co stanowi pod tym względem klubowy rekord[1][8]. Łącznie jako piłkarz Torpedo rozegrał w latach 1985–1990 118 ligowych spotkań, w których zdobył 33 bramki[3][9].

W marcu 1991 roku Grieczniow odszedł z zespołu i przeniósł się do Śląska Wrocław, trenowanego przez Romualda Szukiełowicza[10][11]. 6 kwietnia 1991 zadebiutował w I lidze w zremisowanym 0:0 meczu przeciwko Wiśle Kraków[12] i rozpoczął od tego momentu grę w podstawowym składzie[10]. Pełnił funkcję rozgrywającego i wyróżniał się dobrym przeglądem pola, skutecznością i dużą liczbą asyst[10][11][13]. Ogółem w 38 ligowych meczach w barwach Śląska strzelił 16 bramek[11][12]. Uznawany jest za jednego z najlepszych obcokrajowców w historii klubu[10][11][13].

Po sezonie 1991/92 bez wiedzy zarządu Śląska podpisał kontrakt z beniaminkiem Liga Leumit Beitarem Jerozolima, który zaoferował mu korzystniejsze warunki finansowe[11][13]. Sprawę zgłoszono do UEFA, która rozstrzygnęła spór na jego korzyść[11]. W sezonie 1992/93 wywalczył on z Beitarem tytuł mistrzowski[3][10]. Łącznie przez 3 sezony rozegrał w izraelskiej ekstraklasie 83 meczów i zdobył 32 bramki[10]. We wrześniu 1995 roku, po okresie rekonwalescencji spowodowanym poważnym urazem kolana, odszedł do Torpedo Moskwa, gdzie zaliczył 3 spotkania w Priemjer Lidze[9][14]. Na początku 1996 roku przeniósł się do Hapoelu Ironi Riszon le-Cijjon (14 meczów i 2 gole w Liga Leumit)[3]. W połowie tego samego roku powrócił do Rosji i podpisał umowę z Kuzbassem Kemerowo, grającym na poziomie Wtorogo Diwizionu[3]. Przed sezonem 1997 przyjął ofertę gry w nowo powstałym Torpedo-ZIŁ Moskwa, utworzonym przez zakład ZiŁ, po tym, gdy stracił on prawo własności do Torpedo Moskwa[15]. W barwach tego klubu rozegrał 8 spotkań w Trietjej Lidze i po rundzie wiosennej odszedł do Torpedo Wołżski, z którym pół roku później spadł z Pierwego Diwizionu[3][9]. W sezonie 1998 występował on w trzecioligowym Torpedo Włodzimierz, gdzie zakończył karierę zawodniczą[3][9].

Kariera trenerska | edytuj kod

W latach 2001–2002 pracował jako asystent pierwszego trenera w FK Chimki (Pierwyj Diwizion)[3]. W latach 2003–2006 zajmował się trenowaniem zawodników z rocznika 1996 w SDJuSzOR Moskwa[3]. W okresie od lutego 2007 do marca 2008 prowadził Spartak-2 Moskwa (LFL)[9]. Od 2008 roku zajmuje się szkoleniem grup młodzieżowych w akademii piłkarskiej Torpedo Moskwa[9][16].

Życie prywatne | edytuj kod

Posiada licencjat zdobyty w Moskiewskim Regionalnym Państwowym Instytucie Kultury Fizycznej na kierunku kultura fizyczna i sport. Pod koniec lat 90. został skazany na karę pozbawienia wolności, gdy osoby trzecie posłużyły się jego dokumentem tożsamości do przeprowadzania oszustw finansowych na rynku nieruchomości[10][17]. Jest żonaty, ma dwoje dzieci[3].

Sukcesy | edytuj kod

Torpedo Moskwa
Beitar Jerozolima

Odznaczenia | edytuj kod

  • mistrz sportu ZSRR: 1986[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Юбилей в «Фаине» (ros.). fc-tm.ru. [dostęp 2020-04-07].
  2. Звезда двух клубов (ros.). dynamomania.ru. [dostęp 2020-04-03].
  3. a b c d e f g h i j k l Владимир Гречнев: Биография (ros.). peoples.ru. [dostęp 2020-04-03].
  4. Гречнев Владимир Анатольевич (ros.). cska-games.ru. [dostęp 2020-04-03].
  5. Soviet Union 1984 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2020-04-03].
  6. Soviet Union Cup 1985/86 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2020-03-27].
  7. Кубок обладателей кубков европейских стран сезона 1986/87 годов. 1/8 финала. I-й матч: «Торпедо» Москва 2:0 ВфБ Штуттгарт (ros.). klisf.net. [dostęp 2020-03-28].
  8. Я понял намек и... уехал (ros.). torpedo-archives.narod.ru. [dostęp 2020-03-27].
  9. a b c d e f Гречнев Владимир Анатольевич: Биография (ros.). torpedo.ru. [dostęp 2020-03-29].
  10. a b c d e f g Władimir Greczniew, Rosja (pol.). wroclaw.wyborcza.pl. [dostęp 2020-03-28].
  11. a b c d e f Obcokrajowcy w piłkarskim Śląsku Wrocław (pol.). slowosportowe.pl. [dostęp 2020-03-27].
  12. a b Władimir Greczniew (pol.). slaskopedia.pl. [dostęp 2020-03-28].
  13. a b c Marozzi, Greczniew i Basow - pierwsi stranieri z Oporowskiej (pol.). sporter.net.pl. [dostęp 2020-03-27].
  14. «Торпедо». История в именах. 25 июля (ros.). soratniki.livejournal.com. [dostęp 2020-03-27].
  15. “Торпедо”-зил думает о высшей лиге (ros.). sport-express.ru. [dostęp 2020-04-03].
  16. Гречнев Владимир Анатольевич (ros.). fc-tm.ru. [dostęp 2020-04-03].
  17. Александр Полукаров: Божович и все-все-все (ros.). football.sport-express.ru. [dostęp 2020-04-03].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Władimir Grieczniow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy