Władysław Buszek


Władysław Buszek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Buszek (ur. 16 lutego 1888 w Chylczycach, zm. 16 stycznia 1945 w Oksfordzie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, grawer, rzeźbiarz.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Władysław Buszek urodził 16 lutego 1888. Był synem Antoniny. Przed 1914 był przemysłowcem.

Po wybuchu I wojny światowej 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 6 pułku piechoty w składzie III Brygady.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[1][2]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 26 pułku piechoty w garnizonach Gródek Jagielloński/Lwów[3][4]. W 1934 jako rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer po ukończeniu 40 roku życia i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto[5].

W okresie II Rzeczypospolitej prowadził zakład przy ulicy Akademickiej we Lwowie, w którym sprzedawał wyroby złote, srebrne i zegarki, a ponadto prowadził dział, w którym wykonywał odznaki, żetony, nagrody, pozłocenie, posrebrzanie[6][7][8]. Był projektantem i wykonawcą odznak jednostek Wojska Polskiego, w tym odznak jednostek piechoty WP, którymi były:

W latach 20. wykonał berło Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[14].

Był członkiem zwyczajnym Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie[15].

W czasie II wojny światowej przebywał w Londynie, gdzie nadal zajmował się produkcją odznak (wykonał odznakę 1 pułku artylerii motorowej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie)[16].

Zmarł 16 stycznia 1945 w Oksford i został pochowany na cmentarzu w Botley[17].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 485.
  2. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 426.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 201.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 187.
  5. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 12, 949.
  6. Ogłoszenie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 253 z 3 listopada 1932. 
  7. Ogłoszenie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 256 z 6 listopada 1932. 
  8. Ogłoszenie. „Gazeta Lwowska”, s. 7, Nr 306 z 6 listopada 1932. 
  9. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 78.
  10. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 247.
  11. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 76.
  12. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 53.
  13. Warszawskie Centrum Numizmatyczne. sixbid.com. [dostęp 2015-08-24].
  14. Małgorzata Porada-Labuda: Wyjechały trzy, wróciło sześć. uni.wroc.pl, 2010-01-26. [dostęp 2015-08-24].
  15. Sprawozdanie Wydziału Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie zaczas od 1 kwietnia 1934 do 31 marca 1935 przedłożone Walnemu Zgromadzeniu w dniu 29 maja 1935. Lwów: Kasyno i Koło Literacko-Artystyczne we Lwowie, 1935, s. 32.
  16. Marek Wroński: Pod znakiem trupiej główki. Barwa „baterii śmierci” 1. pułku artylerii motorowej w latach II wojny światowej. s. 566. [dostęp 2015-08-24].
  17. Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939-1945. Londyn: Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, 1952, s. 20.
  18. M.P. z 1934 r. nr 23, poz. 35 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” - zamiast uprzednio nadanego Medalu Niepodległości (M.P. z 1932 r. nr 217, poz. 249).
  19. Odznaczenia Krzyżem Zasługi wśród Legionistów Okręgu Lwowskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 204 z 9 września 1938. 
  20. M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 356 „za zasługi na polu pracy narodowej i społecznej”.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Władysław Buszek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy