Władysław Dukiet


Władysław Dukiet w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Dukiet (ur. 23 października 1868, zm. 29 października 1942 w Sanoku) – polski prawnik, sędzia, prokurator, działacz społeczny.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1868. W 1887 zdał egzamin dojrzałości C. K. Gimnazjum w Jaśle (w jego klasie był późniejszy franciszkanin Piotr Feliks Bogaczyk)[1][2][3][4]. Ukończył studia prawnicze. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do służby sądowniczej. Pod koniec XIX wieku był sędzią w Lisku[5]. Od około 1901 był adiunktem w C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku[6][7]. Od około 1905 był zastępcą prokuratora Wacława Szomka w Sanoku[8]. a od 1906 jego następcy, Jana Scherffa[9][10][11][12][13] (w międzyczasie w sierpniu 1910 został mianowany radcą sądu krajowego dla Stanisławowa[14][15]), po czym w listopadzie 1910 został mianowany prokuratorem Prokuratury Obwodowej w Sanoku w Sanoku[16][17][18][19], w 1911 był radcą C. K. Sądu Obwodowego w Stanisławowie[20]), stanowisko pierwszego prokuratora pełnił do 1918 (zastępcą był Tadeusz Malawski)[21][22][23][24][25][26]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do służby wymiaru sprawiedliwości II Rzeczypospolitej. Jako prokurator Sądzie Okręgowym w Sanoku postanowieniem z 31 sierpnia 1919 otrzymał VI rangę służbową[27][28]. Stanowisko prokuratora okręgowego w Sanoku pełnił na przełomie lat 20./30.[29][30][31][32][33][34][35], po czym 8 czerwca 1931 został przeniesiony w stan spoczynku na skutek podania[36].

Działał aktywnie społecznie[37]. W 1899 został wydziałowym, członkiem sądu honorowego i II zastępcą prezesa założonego wówczas oddziału Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Lisku[38]; później był członkiem sanockiego gniazda „Sokoła” (w 1906 członek wydziału, 1912, lata 20., do 1939)[39][40]. Do stycznia 1908 był zastępcą dyrektora zarządu „Towarzystwa kredytowego dla urzędników i sług państwowych dla budowy domów mieszkalnych członkom i dostarczania tymże członkom artykułów spożywczych” w Sanoku[41]. W 1906 został zastępcą dyrektora zarządu „Towarzystwa kredytowego dla urzędników i sług państwowych dla budowy domów mieszkalnych członkom i dostarczania tymże członkom artykułów spożywczych” w Sanoku[42]. 27 października 1910 i pod koniec 1912 był wybierany członkiem wydziału „Towarzystwa Bursy”, sprawującego pieczę nad Bursą Jubileuszową im. Cesarza Franciszka Józefa w Sanoku[43][44]. Był członkiem sanockiego koła Towarzystwa Szkoły Ludowej[45]. Wspólnie z Bronisławem Obfidowiczem był inicjatorem założenia 11 stycznia 1903 w Sanoku pierwszej filii lwowskiego Towarzystwa Chowu Drobiu, Gołębi i Królików oraz został jego członkiem[46]. Był członkiem Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka[47], od 1912/1913 członkiem Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych[48][49]. W 1925 został przewodniczącym Powiatowego Komitetu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Sanoku[50][51]. Był prezesem sanockiego oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża, na przełomie lat 20. i 30. działającego w budynku przy ul. Floriańskiej 17 w Sanoku (obecna ul. Ignacego Daszyńskiego)[52][53]. W 1929 był jednym z założycieli sanockiego koła Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego[54]. Był członkiem wspierającym Katolicki Związek Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku[55]. Był członkiem wydziału Kasy Oszczędności miasta Sanoka (1927)[56]. Jako emerytowany prokurator został przewodniczącym komisji weryfikacyjnej założonego 10 marca 1937 sanockiego Koła Harcerzy z Czasów Walk o Niepodległość[57]. W 1924 subskrybował akcje założonego wówczas Banku Polskiego[58].

Grobowiec Władysława i Marii Dukietów

Jego żoną była Maria z domu Wagner (1870-1953), z którą miał pięciu synów (wszyscy kształcili się w sanockim gimnazjum[59]). Byli nimi Janusz (1895-1975; absolwent sanockiego gimnazjum z 1914[59], oficer Wojska Polskiego, po wojnie w Katowicach[60]), Włodzimierz (ur. 1897[61][62]; obaj działali w sanockim harcerstwie[63][64]), Mieczysław (1899-1983, absolwent sanockiego gimnazjum z 1917[59], lekarz, oficer, działacz sportowy w Krynicy-Zdroju[65][60]), Zbigniew Tadeusz (ur. 1905[66], absolwent sanockiego gimnazjum z 1925[59], urzędnik bankowy[67], do 1939 w Kołomyi, zaginął 2 kwietnia 1940[68][69]), Tadeusz Maria (1908[70][71]-1969[potrzebny przypis], absolwent sanockiego gimnazjum z 1928[59], po wojnie pracownik umysłowy w Bytomiu[60], ojciec prof. zw. nauk prawnych Teresy Dukiet-Nagórskiej[potrzebny przypis]). Rodzina Dukietów zamieszkiwała w domu wybudowanym w 1905, położonym przy ulicy Bartosza Głowackiego 1 w Sanoku[72].

Władysław Dukiet zmarł 29 października 1942 w Sanoku[73]. Jego żoną była Maria z domu Wagner (1870-1953). Oboje zostali pochowani w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku[74][75][76].

Odznaczenia | edytuj kod

austro-węgierskie

Przypisy | edytuj kod

  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Jaśle za rok 1886. Jasło: 1886, s. 98.
  2. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Jaśle za rok 1887. Jasło: 1887, s. 74.
  3. Księga pamiątkowa 70-lecia Państwowego Gimnazjum imienia króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle 1868–1938. Jasło: 1938, s. 116.
  4. Kazimierz Krajewski: Sprawozdanie ze Zjazdu Jubileuszowego. Dodatek do Księgi Pamiątkowej 70-lecia Państwowego Gimnazjum imienia króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle 1868-1938. Jasło: 1938, s. 22.
  5. Andrzej Dukiet. Dr Mieczysław Dukiet. „Krynickie Zdroje”, s. 10, Nr 4 (146) z 2008. 
  6. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1902. Lwów: 1902, s. 107.
  7. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1903. Lwów: 1903, s. 107.
  8. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1906. Lwów: 1906, s. 216.
  9. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1907. Lwów: 1907, s. 216.
  10. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1908. Lwów: 1908, s. 216.
  11. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 234.
  12. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 234.
  13. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 242.
  14. Mianowania i przeniesienia. „Nowa Reforma”, s. 1, Nr 391 z 28 sierpnia 1910. 
  15. Kronika. Mianowania. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 2, Nr 20 z 11 września 1910. 
  16. Kronika. Wiadomości osobiste. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 21 z 18 września 1910. 
  17. Kronika. Mianowania. „Nowa Reforma”, s. 2, Nr 537 z 24 listopada 1910. 
  18. Kronika. Mianowania. „Nowa Reforma”, s. 2, Nr 538 z 24 listopada 1910. 
  19. Kronika. Mianowania. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 31 z 27 listopada 1910. 
  20. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: Prezydyum C.K. Namiestnictwa, 1911, s. 145.
  21. a b c d Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 251.
  22. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 250.
  23. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 253.
  24. a b c d e Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1042.
  25. Alojzy Zielecki, Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku / W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 364.
  26. Sanoczanie. sokolsanok.pl, 2009-11-17. [dostęp 2016-01-05].
  27. Ruch służbowy w byłym zaborze austriackim. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”, s. 298, Nr 8 z 28 listopada 1919. 
  28. Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 226 z 1 października 1919. 
  29. Kalendarz Gazety Porannej 2 Grosze. Warszawa: 1921, s. 81.
  30. Państwo polskie. Księga informacyjno-adresowa. R. 1 (1927). Warszawa: 1925, s. 68 (115).
  31. Wiadomości bieżące. Sąd doraźny. „Gospodarz”, s. 2, Nr 2 z 15 lutego 1927. 
  32. Kalendarz sądowy na rok 1927. Warszawa: 1927, s. 150.
  33. Jerzy Kirkiczenko, Marian Kraczkiewicz: Kalendarz sądowy na rok 1928. Warszawa: 1928, s. 75.
  34. Państwo polskie. Księga informacyjno-adresowa. R. 2 (1930-1931). Warszawa: 1929, s. 55.
  35. Haliczanin. Kalendarz powszechny zastosowany do potrzeb wszystkich mieszkańców Małopolski i Kresów Wschodnich na rok Pański 1930. Lwów: 1930, s. 54.
  36. Ruch służbowy. „Ruch Służbowy. Dodatek do Dziennika Urzędowego Ministerstwa Sprawiedliwości”. Nr 19, s. 154, 20 lipca 1931. 
  37. Edward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne. Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 609.
  38. Sprawy związku polskich gimnastycznych towarzystw sokolich w Austryi. „Przewodnik Gimnastyczny „Sokół””. 5, s. 56, 1899. 
  39. Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 145, 147, 150, 153, 156. ISBN 978-83-939031-1-5.Sprawdź autora rozdziału:1.
  40. Anna Sebastiańska: Członkowie TG „Sokół” w Sanoku 1889–1946. sokolsanok.pl, 2009-11-29. [dostęp 2016-01-05].
  41. Firmy. „Gazeta Lwowska”, s. 10, Nr 87 z 15 kwietnia 1908. 
  42. Firmy. „Gazeta Lwowska”, s. 11, Nr 71 z 28 marca 1906. 
  43. Kronika. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 27 z 30 października 1910. 
  44. Kronika. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 50 z 15 grudnia 1912. 
  45. Wykaz datków zebranych na gimnazyum polskie w Cieszynie. „Miesięcznik Towarzystwa Szkoły Ludowej”, s. 140, Nr 12 z 1903. 
  46. Filia lwowskiego Towarzystwa chowu drobiu w Sanoku. „Hodowca Drobiu”. 1, s. 1-3, 1 marca 1904.  Sprawozdania z posiedzeń filii. Filia lwowskiego Towarzystwa chowu drobiu w Sanoku. „Hodowca Drobiu”. 1, s. 20, 1 marca 1904. 
  47. Sprawozdanie Wydziału Tow. Upiększania Miasta Sanoka. „Miesięcznik Artystyczny”, s. 67, Nr 7 z 1912. 
  48. XXIX. Sprawozdanie Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych we Lwowie za czas od 1.kwietnia 1912 do 31. marca 1913. 1913, s. 52.
  49. Spis członków, którzy wstąpili do Towarzystwa od 1. kwietnia 1912 do 31. marca 1913. „Muzeum”. 5, s. 740, 1913. 
  50. Sanoczanie. sokolsanok.pl, 2009-11-18. [dostęp 2016-01-05].
  51. Zarząd. sokolsanok.pl. [dostęp 2016-01-05].
  52. Jan Miśkowicz. Ruch Czerwonokrzyski na Ziemi Sanockiej. „Rocznik Sanocki”. VIII, s. 222, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096
  53. Roman Daszyk. 90 lat Polskiego Czerwonego Krzyża. „Rocznik Sanocki 2011”, s. 211, 2011. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096
  54. Jerzy Kapłon: Zarys historii Oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Sanoku. cotg.pttk.pl. [dostęp 2015-01-05].
  55. Katolicki Związek Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku 1923-1934. Jednodniówka. Sanok: Katolicki Związek Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku, 1934, s. 34.
  56. Księga pamiątkowa kas oszczędności w Małopolsce wydana z powodu 25-lecia istnienia Związku Polskich Kas Oszczędności we Lwowie. O działalności należących do Związku Małopolskich i dwóch śląskich (Bielsko i Cieszyn) kas oszczędności. Lwów: 1927, s. 86.
  57. Czesław Mazurczak: Harcerstwo Sanockie 1910–1949. Kraków: Harcerska Oficyna Wydawnicza, 1990, s. 66-67.
  58. Ostatnie zapisy na Bank Polski. „Ziemia Przemyska”, s. 2, Nr 15 z 12 kwietnia 1924. 
  59. a b c d e Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2016-11-16].
  60. a b c Zofia Bandurka: Wykaz imienny zaproszonych i obecnych na Zjeździe – przygotowała mgr Zofia Bandurkówna. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 122.Sprawdź autora rozdziału:1.
  61. CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok 1913/14 (zespół 7, sygn. 61). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 566.
  62. W 1914 roku Janusz Dukiet (ur. 1895) ukończył VIII klasę w sanockim gimnazjum. W tym samym roku Włodzimierz ukończył VII klasę w tej szkole. Por.: XXXIII. Sprawozdanie Dyrekcyi c.k. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1913/14. Sanok: Fundusz Naukowy, 1914, s. 69.
  63. Alojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 474.
  64. Czesław Mazurczak: Harcerstwo Sanockie 1910–1949. Kraków: Harcerska Oficyna Wydawnicza, 1990, s. 9, 11.
  65. Andrzej Dukiet. Dr Mieczysław Dukiet. „Krynickie Zdroje”, s. 10-11, 13, Nr 4 (146) z 2008. 
  66. Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalog główny, rok 1921/22 (zespół 7, sygn. 82). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 493.
  67. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 84 (poz. 221).
  68. Obwieszczenia sądowe. Uznanie za zmarłego i stwierdzenie faktu śmierci. „Monitor Polski”. Nr 153, s. 4, 23 grudnia 1947. 
  69. Józef Stachowicz: W służbie ojczyzny. W: Księga pamiątkowa Gimnazjum Męskiego w Sanoku 1888–1958. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1958, s. 119.Sprawdź autora rozdziału:1.
  70. Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalog główny, rok 1921/22 (zespół 7, sygn. 82). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 222.
  71. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 84 (poz. 216).
  72. Dom znajduje się przy skrzyżowaniu z ulicą 800-lecia. Po 1945 zamieszkiwała w nim rodzina rodzina lekarza Edwarda Czecha.
  73. Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. D 1942, (Tom K, str. 181, poz. 148).
  74. Stefan Stefański: Cmentarze sanockie. Sanok: Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Oddział w Sanoku, 1991, s. 17.
  75. Stefan Stefański: Kartki z przeszłości Sanoka. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej w Sanoku, 2005, s. 27. ISBN 83-919470-9-2.
  76. Ścieżka spacerowa „Śladami Rodu Beksińskich” w Sanoku. 6. Cmentarz, Epilog. zymon.com.pl. [dostęp 2016-10-18].
Na podstawie artykułu: "Władysław Dukiet" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy