Władysław Jaszczołt


Władysław Jaszczołt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania XX - lecie 1 pal Leg w Wilnie,
drugi z lewej– Władysław Jaszczołt

Władysław Jaszczołt (ur. 11 listopada 1883 w Brześciu nad Bugiem, zm. w lutym 1962[1]) – polski prawnik, polityk, działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Gimnazjum ukończył w Siedlcach. Działał w młodzieżowych organizacjach patriotycznych. Studiował na rosyjskim Uniwersytecie Warszawskim, w czasie rewolucji 1905 roku został relegowany z uczelni za udział w strajku szkolnym, wstąpił na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego w Galicji, a ostatecznie w 1911 ukończył prawo na Uniwersytecie Moskiewskim. Pracował w Wilnie w adwokaturze i w Wileńskim Banku Ziemiańskim. W latach 1917–1918 był współorganizatorem Towarzystwa Obrony Kresów Wschodnich. Działał na Wileńszczyźnie, ale utrzymywał kontakty także z polskimi organizacjami w Kownie i Suwałkach.

Od 1918 roku był prokuratorem w Warszawie. W roku 1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej ochotniczo wstąpił do wojska.

W latach 1922–1924 był naczelnikiem Wydziału Bezpieczeństwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych II RP, zaś od 1924 do 1926 roku dyrektorem departamentu MSW. W latach 1926–1933 był wojewodą łódzkim, a w latach 1933–1935 wileńskim. Od 1935 do 1936 roku był ministrem opieki społecznej w rządzie Mariana Zyndram-Kościałkowskiego.

W czerwcu 1941 został aresztowany przez NKWD i więziony w łagrze na Uralu. Rodzina została wywieziona na Syberię na zesłanie w rejon Barnaułu. Zwolniony po układzie Sikorski-Majski wstąpił do Armii Andersa[2].

Żona: Wanda, syn Stanisław (ur. ok. 1916), uczeń prywatnego gimnazjum Zimowskiego w Łodzi (1931).

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wileńskie Rozmaitości 2001 nr 1 (63) styczeń-luty s. 10.
  2. Zbigniew S. Siemaszko, Zbigniew Jaszczołt, Dziennik Polski, Londyn 11 listopada 2010.
  3. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 25.
  4. Polski Czerwony Krzyż. Sprawozdanie za 1935. Warszawa: 1936, s. 11.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Władysław Jaszczołt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy