Władysław Kosiński (językoznawca)


Władysław Kosiński (językoznawca) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Kosiński (ur. 24 czerwca 1844 w Jurkowie w powiecie brzeskim, zm. 3 lutego 1914 w Myślenicach) – językoznawca-amator.

Nauczyciel szkół średnich w Krakowie (Gimnazjum św. Anny, Gimnazjum Sobieskiego) i w Wadowicach (1872–1882). Zachęcony przez Lucjana Malinowskiego – znanego dialektologa – sporządził cenną z punktu widzenia etnografii rozprawę o gwarze podhalańskiej (Przyczynek do gwary zakopiańskiej 1885).

Pracując w Wadowicach gromadził materiały do pracy o etnografii górali beskidzkich i zebrał wiele doskonale zapisanych bajek. W pierwszych latach XX wieku uzupełnił swe zbiory Materiałami etnograficznymi zebranymi w różnych okolicach Galicji (1903).

Prace Kosińskiego ukazywały się w czasopismach etnograficznych, takich jak „Lud” i „Wisła”, np. Szewc-krawiec w ustach ludu (1903), Widowiska świąteczne w Makowie, Kalwarii i Zebrzydowicach (1910).

Bibliografia | edytuj kod

  • Kazimierz Nitsch, Ze wspomnień językoznawcy, Warszawa 1960
  • Magdalena Dolińska, Władysław Kosiński (1844–1914), filolog, pedagog, etnograf i folklorysta amator, w: Etnografowie i ludoznawcy polscy. Sylwetki, szkice biograficzne (pod redakcją Ewy Fryś-Pietraszkowej i Anny Spiss), Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Oddział Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Krakowie, Wrocław-Kraków 2007, s. 171–173

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Władysław Kosiński (językoznawca)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy