Władysław Tadeusz Wisłocki


Władysław Tadeusz Wisłocki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Tadeusz Wisłocki (ur. 27 lipca 1887 w Łąc, zm. 11 lipca 1941 prawdopodobnie we Lwowie) – polski slawista, bibliotekarz, bibliograf, kustosz i dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Jana Wisłockiego i Zofii z Jaworskich, bratanek Władysława Ignacego Wisłockiego (1841-1900) historyka literatury i kustosza Biblioteki Jagiellońskiej i profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1906 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Brzeżanach (w jego klasie był m.in. Stanisław Schaetzel)[1]. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Podczas nauki w 1907 rozpoczął pracę w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich, w 1910 ukończył studia. Zdobytą wiedzę uzupełniał wyjeżdżając do Pragi, gdzie prowadził prace badawcze. W 1920 został kustoszem Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, a w czasie II wojny światowej pełnił przejściowo funkcję dyrektora tej instytucji. Od 1921 przez siedem lat redagował Przewodnik Bibliograficzny. W 1928 został redaktorem Ruchu Słowiańskiego, rok później wybrano go na przewodniczącego lwowskiego oddziału Związku Bibliotekarzy Polskich, organizował liczne wystawy i wydarzenia dotyczące księgarstwa i bibliofilstwa. Został aresztowany 11 lipca 1941 i prawdopodobnie rozstrzelany.

Członkostwo | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Brzeżanach za rok szkolny 1906. Brzeżany: 1906, s. 52.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Władysław Tadeusz Wisłocki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy