Władysław Wincze


Władysław Wincze w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Wincze (ur. 1 kwietnia 1905 w Odessie, zm. 24 października 1992) – polski architekt wnętrz.

Studiował architekturę na Politechnice Warszawskiej (1925–1928), absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych: architektura wnętrz w pracowni Wojciecha Jastrzębowskiego (dyplom - 1949) oraz malarstwo pod kierunkiem Tadeusza Pruszkowskiego i Karola Tichego (dyplom - 1953). Asystent prof. J. Czajkowskiego w pracowni Kompozycji i Płaszczyzn (1936–1938); pracował u prof. W. Jastrzębowskiego nad realizacją projektu cmentarza legionistów i grobowca serca marszałka Piłsudskiego na Rossie w Wilnie; członek SAP Ład od 1936; prowadził stolarnię w Warszawie 1940–1944; dyr. "Ładu" 1945–1948; doradca ministra przemysłu ds. plastycznych; z-ca prof. w PWSSP we Wrocławiu – 1948 r.; organizator i kierownik Zakładu Metalu i Drewna; dziekan Wydz. Architektury Wnętrz wrocławskiej PWSSP i kierownik Pracowni Architektury Wnętrz (1950–1972).

Praca twórcza | edytuj kod

Autor i współautor wielu projektów architektury wnętrz i meblarstwa, m.in.:

  • Domu Mody,
  • Klubu TPPR,
  • Księgarni KDM,
  • wnętrza Teatru Rozmaitości,
  • polichromii kamieniczek Starego Rynku i pl. Solnego,
  • zespołu kawiarnianego na Wzgórzu Partyzantów,
  • sali Senatu i rektoratu PWSSP - Wrocław.

Nagrody | edytuj kod

  • I Nagroda w konkursie meblarskim Ministerstwa Przemysłu i Handlu - Warszawa – 1939 r.,;
  • II Nagroda w konkursie BNNEP na wnętrze domków fińskich - Warszawa – 1946 r.,
  • II Nagroda w Ogólnopolskim Konkursie na wnętrze mieszkalne M-2 - Warszawa – 1955 r.,
  • Nagroda II st. Komitetu ds. Urbanistyki i Architektury; Nagroda I st. MKiS za całokształt twórczości – 1971 r.,

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Władysław Wincze" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy