Włodzimierz Prochaska


Włodzimierz Prochaska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Włodzimierz Prochaska (ur. 15 kwietnia 1900 w Niepołomicach, zm. 17 lutego 1992 w Warszawie), polski architekt, absolwent Politechniki Warszawskiej, profesor Politechniki Gdańskiej.

Pierwszy dyplomowany architekt, który osiadł w Gdyni. Do Gdyni przyjechał po ukończeniu studiów w 1927. W latach 1927–39 budowniczy Gdyni. Pozostawił po sobie około 100 budynków mieszkalnych w Gdyni i Warszawie, zbudowanych w stylu funkcjonalizmu i modernizmu w tym okazałych kamienic przy ul. Świętojańskiej, Mściwoja, Skwerze Kościuszki – uznanych dziś za obiekty zabytkowe. Był jednym z założycieli Spółdzielni Budowy Mieszkań Ekonomicznych, która w błyskawicznym tempie realizowała osiedla tanich, a zarazem funkcjonalnych szeregowych domków w różnych dzielnicach miasta, istniejących do dziś. W latach 1948-1949 przewodniczący Oddziału Wybrzeże SARP w Gdańsku.

W latach 1964–71 profesor Politechniki Gdańskiej, w latach 196-58 dziekan Wydziału Architektury[1].

Spis treści

Wybrane zrealizowane budowle | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dziekani Wydziału Architektury. pg.edu.pl. [dostęp 20 lipca 2018].
  2. Kamienica Zygmunta Peszkowskiego, Skwer Kościuszki 14
  3. Kamienica Leona Stankiewicza, ul. Świętojańska 53
  4. Dom wielorodzinny „Opolanka” ul. Piotra Skargi 9

Bibliografia | edytuj kod

  • Encyklopedia Popularna PWN, PWN Warszawa

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Włodzimierz Prochaska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy