Włodzimierz Stanisławski


Włodzimierz Stanisławski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Włodzimierz Stanisławski (ur. 6 kwietnia 1956 w Rogowie) – polski hokeista na trawie, olimpijczyk z Moskwy 1980.

Jeden z trzech braci (Wiesław, Henryk) uprawiających tę dyscyplinę sportu. Zawodnik grający na pozycji obrońcy. Przez całą karierę Zawodnik LKS Rogowo z wyjątkiem lat 1978-1979 (służba Wojskowa), gdy reprezentował klub Pocztowiec Poznań.

W reprezentacji Polski (w latach 1976-1988) rozegrał 18 spotkań zdobywając w nich 8 bramek[1].

Brał udział w igrzyskach olimpijskich w Moskwie w których Polska zajęła 4. miejsce.

Brat olimpijki Danuty Stanisławskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Ilość meczów rozegranych w reprezentacji Polski, pzht.pl [dostęp 2011-09-13] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-03]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Włodzimierz Stanisławski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy