Wacław Chyrosz


Wacław Chyrosz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wacław Chyrosz (ur. 18 października 1900 w Rydze, zm. 2 grudnia 1960 w Warszawie) – polski inżynier budowlany. Absolwent Gimnazjum im. Władysława Giżyckiego w Warszawie i Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej 1920-33, uczestnik powstania warszawskiego, po wojnie - określany jako - zasłużony dla odbudowy Warszawy[1].

Projektant i konstruktor, m.in. budynek PKO (róg ul. Marszałkowskiej i Sienkiewicza), budynek Orbisu (ul. Bracka), rozbudowa BGK w Warszawie. Główny specjalista konstruktor w Miastoprojekcie Śródmieście[1].

Syn Michała Chyrosza i Anny z domu Wolskich[1]. Ojciec Jacka Chyrosza.

Publikacje | edytuj kod

  • Wacław Chyrosz, Antoni Tarczewski: Budynki mieszkalne i socjalne o ścianach cienkich. Warszawa: Komitet do Spraw Urbanistyki i Architektury, 1959.
  • Aleksandr Vasil'evič Voloženskij; Wacław Chyrosz; Sergej Mihajlovič Žak; Mark Petrovič Èlison: Wykorzystanie gruzu ceglanego w odbudowie: technologia i konstrukcje. Warszawa: Instytut Badawczy Budownictwa, 1947.
  • Wacław Chyrosz: Statycznie obliczone dźwigary stropowe i stropy ceglano-betonowe (Kleina) dla różnych rozpiętości i obciążeń z uwzględnieniem przepisów Min. Rob. Publ.. Warszawa : nakł. aut., 1930.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Wacław Chyrosz. archiwumkorporacyjne.pl. [dostęp 2017-02-06].
Na podstawie artykułu: "Wacław Chyrosz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy