Wacław Pawliszak


Wacław Pawliszak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wacław Pawliszak – Potyczka konfederatów barskich z Rosjanami

Wacław Pawliszak (ur. 23 maja 1866 w Warszawie, zm. 19 stycznia 1905 w Warszawie) – polski malarz, rysownik i ilustrator.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wacław Pawliszak był synem dyrektora finansowego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie. Lekcje rysunku pobierał początkowo w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona. W 1880 roku rozpoczął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie był uczniem m.in. Jana Matejki. Szkolił się także przez pewien czas w Monachium (u Józefa Brandta) i w Paryżu. Odbywał wiele podróży, zwłaszcza na Wschód, który go fascynował. Malował obrazy dla sułtana w Konstantynopolu. Przywiózł stamtąd kolekcję wschodniej broni i tkanin. Uwielbiał jeździć konno, był dobrym strzelcem i szermierzem. Wyróżniony został na wystawie światowej w Paryżu w 1900 roku. Chorował na gruźlicę kręgosłupa.

Pod koniec 1904 oddał swój obraz celem wystawienia w Salonie Zachęty. Jurorzy nie przyjęli dzieła z uwagi na fakt, że Pawliszak na oddanym obrazie umieścił innego artystę, L., z którym pozostawał w konflikcie. Celowo powiesili inny jego obraz obok dzieła malarza, z którym Pawliszak był we wrogich stosunkach. Urażony artysta ostentacyjnie zabrał swój obraz w dniu wernisażu i wysłał do członków jury obelżywe listy. Xawery Dunikowski na list odpisał, że jako od niepoczytalnego satysfakcji odeń nie żąda, co bardzo wzburzyło Pawliszaka, który był uważany za gwałtownika. 18 stycznia 1905 Pawliszak usiłował spoliczkować Dunikowskiego, gdy ten jadł obiad z właścicielem salonu sztuki Janem Krywultem w restauracji Lijewskiego przy Krakowskim Przedmieściu 8 w Warszawie. Rzeźbiarz wydobył z kieszeni rewolwer i uprzedzając uderzenie wystrzelił – kula przeszła przez prawy policzek malarza, wysadziła oko, przeszyła mózg i utkwiła w czaszce[1][2].

Nie odzyskawszy przytomności zmarł w szpitalu św. Rocha następnego dnia nad ranem. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim (w kwaterze 35-1-18)[3]. Osierocił trzyletnią córkę (rok wcześniej owdowiał).

Prace | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Marek Sołtysik: Fatum? (pol.). Palestra – Pismo Adwokatury Polskiej, 7-8 2003. [dostęp 1 grudnia 2008].
  2. Krwawy dramat w Warszawie. „Nowości Illustrowane”. 5, s. 2, 28 stycznia 1905. 
  3. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Wacław Pawliszak. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-11-03].

Literatura | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wacław Pawliszak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy