Wahacz


Wahacz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wahacz do motocykla. Zawieszenie pojazdu na podwójnym wahaczu.

Wahacz – sztywny człon mechanizmu wykonujący cykliczny ruch obrotowy wokół stałej osi obrotu o ograniczonym kącie obrotu. Po wykonaniu ruchu wahacz wraca do położenia wyjściowego kończąc cykl pracy. Bieg powrotny może być ruchem czynnym lub jałowym.

Wahacz stosowany jest powszechnie jako element maszyn zwłaszcza w motoryzacji. Jest używany jako element zawieszenia pojazdów od osi najczęściej odizolowany silentblokami (tulejami metalowo-gumowymi) w celu wytłumienia drgań przenoszonych z nawierzchni, po której pojazd się porusza.

Na podstawie artykułu: "Wahacz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy