Waldemar Kryger


Waldemar Kryger w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Waldemar Kryger (ur. 8 listopada 1968 w Poznaniu) – polski piłkarz, obrońca reprezentacji Polski.

Długoletni zawodnik poznańskiego Lecha; grając przez 13 sezonów w "Kolejorzu" (1987/1988 – 1997/1998 i 2002/2003 – 2003/2004) wystąpił w 300 meczach i strzelił 3 bramki. Wraz z Lechem zdobył 3 tytuły mistrzowskie (1990, 1992 i 1993), 3 Superpuchary Polski (1990, 1992 i 2004) oraz 2 Puchary Polski (1988 i 2004). Profesjonalną karierę piłkarską rozpoczynał w Patrii Buk, będąc tam jeden sezon – 1982/1983. Po 15-letniej grze w poznańskiej drużynie przeszedł do VfL WolfsburgBundesliga – (1997/1998 – 2001/2002), rozgrywając w nim 126 meczów i strzelając 1 bramkę. Następnie powrócił do Lecha, gdzie grał aż do końca kariery. Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował jako trener, m.in. u boku Czesława Michniewicza w WKP Lech Poznań, a potem przeniósł się do Akademii Piłkarskiej Lecha.

Zatrzymany 3 lutego 2009 w sprawie afery korupcyjnej w polskim futbolu[1].

Reprezentacja Polski | edytuj kod

W reprezentacji Polski debiutował 14 lutego 1997 w meczu z Litwą, ostatni raz zagrał w kadrze rok później. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał pięć spotkań i strzelił jednego gola.

Przypisy | edytuj kod

  1. Następny z "Kolejorza" już we Wrocławiu. tvn24.pl, 03-02-2009. [dostęp 2009-02-03].

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Gowarzewski, Jan Rędzioch i inni Lech Poznań. 80 lat i jeden rok prawdziwej historii, Wydawnictwo GiA, Katowice 2003
Na podstawie artykułu: "Waldemar Kryger" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy