Waldemar Pawlak


Waldemar Pawlak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Waldemar Pawlak, prezes Zarządu Głównego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP, podczas ogólnopolskich obchodów Dnia Strażaka w Olsztynie, 16 maja 2015 Wicepremier Waldemar Pawlak z premierem Donaldem Tuskiem i prezydentem Lechem Kaczyńskim, Warszawa, 16 listopada 2007

Waldemar Pawlak i (ur. 5 września 1959 w Modelu) – polski polityk.

Działacz Polskiego Stronnictwa Ludowego i prezes tej partii w latach 1991–1997 i 2005–2012, w 1992 oraz w latach 1993–1995 prezes Rady Ministrów, poseł na Sejm nieprzerwanie w latach 1989–2015 (X, I, II, III, IV, V, VI i VII kadencji), prezes Zarządu Głównego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych od 1992, w latach 2007–2012 wicepremier i minister gospodarki. Kandydat w wyborach prezydenckich w 1995 i w 2010.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wykształcenie i praca zawodowa | edytuj kod

Laureat V Olimpiady Wiedzy Technicznej z 1978. Absolwent Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej z 1984. W grudniu 1981 uczestniczył w strajkach na tej uczelni. Od 1984 prowadzi kilkunastohektarowe gospodarstwo rolne we wsi Kamionka[2]. Na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu pisał rozprawę doktorską pt. Wykorzystanie sieci neuronowych i algorytmów genetycznych do prognozowania trendów gospodarczych, której jednak nie ukończył.

W latach 2001–2005 był prezesem zarządu Warszawskiej Giełdy Towarowej[3]. Jest jednym z założycieli Fundacji Rozwoju Samorządowych Funduszy Pożyczkowych[4]. Był także pierwszym prezesem zarządu Krajowego Samorządowego Funduszu Pożyczkowego Karbona – Polska Grupa Spółdzielni Pożyczkowych – Spółdzielnia Osób Prawnych. Od 2016 do 2018 był członkiem rady nadzorczej Portu Lotniczego Lublin[5][6]. W styczniu 2018 został prezesem zarządu spółki akcyjnej Polskie Młyny[7][8].

Działalność polityczna i społeczna | edytuj kod

Karierę polityczną rozpoczął w 1985, wstępując do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, z którego ramienia został posłem Sejmu kontraktowego. Po rozwiązaniu ZSL został członkiem PSL „Odrodzenie”. W każdych kolejnych wyborach do Sejmu (1991, 1993, 1997, 2001, 2005, 2007 i 2011) skutecznie ubiegał się o reelekcję.

Od 1990 należy do połączonego Polskiego Stronnictwa Ludowego (od 29 czerwca 1991 do 11 października 1997 był prezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego partii). Podczas IX Zjazdu Krajowego, który odbywał się w dniach 4–5 kwietnia 1992, został wybrany prezesem Zarządu Głównego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP[9].

5 czerwca 1992 został desygnowany przez prezydenta Lecha Wałęsę i Sejm na stanowisko prezesa Rady Ministrów[10]. 10 lipca 1992 misja stworzenia koalicji chrześcijańsko-ludowo-liberalnej zakończyła się niepowodzeniem[11].

Ponownie został premierem po wyborach parlamentarnych w 1993 i stworzeniu rządu koalicyjnego SLD-PSL. 1 marca 1995 jego rząd został odwołany na skutek konstruktywnego wotum nieufności, w którym koalicja SLD i PSL wskazała jako kandydata premiera Józefa Oleksego[12]. Z okresem jego rządów wiązała się sprawa tzw. trójkąta Buchacza[13].

W 1995 kandydował na urząd prezydenta RP (gdy z kandydowania zrezygnował marszałek Sejmu Józef Zych). W pierwszej turze wyborów uzyskał 4,31% poparcia (5. miejsce, 770 417 głosów)[14].

15 czerwca 2004 objął stanowisko przewodniczącego klubu parlamentarnego PSL[15], a 29 stycznia 2005 został ponownie wybrany na prezesa partii. 16 listopada 2007, po przedterminowych wyborach parlamentarnych i zawiązaniu przez PSL koalicji PO-PSL, objął urzędy ministra gospodarki i wiceprezesa Rady Ministrów w pierwszym rządzie Donalda Tuska. 11 kwietnia 2010 został wiceprzewodniczącym Międzyresortowego Zespołu do spraw koordynacji działań podejmowanych w związku z tragicznym wypadkiem lotniczym pod Smoleńskiem, powołanego przez premiera Donalda Tuska po katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku.

21 kwietnia 2010 zadeklarował start w przedterminowych wyborach prezydenckich z ramienia PSL. 6 maja 2010 został zarejestrowany jako kandydat przez Państwową Komisję Wyborczą. W pierwszej turze uzyskał 294 273 głosy (1,75%), zajmując 5. miejsce spośród 10 kandydatów[16]. 20 maja 2010 został powołany przez tymczasowo wykonującego obowiązki prezydenta Bronisława Komorowskiego w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego[17], z której został odwołany 11 grudnia 2012. W 2011 został przewodniczącym honorowego komitetu ds. obchodów jubileuszu 80 lat „Zielonego Sztandaru”.

Po wyborach parlamentarnych w 2011, w których uzyskał w okręgu płockim 24 491 głosów[18], zachował stanowiska wicepremiera i ministra gospodarki w drugim rządzie Donalda Tuska. 17 listopada 2012 podczas XI kongresu PSL w Pruszkowie bez powodzenia ubiegał się o ponowny wybór na prezesa PSL. W głosowaniu otrzymał 530 głosów, przegrywając z Januszem Piechocińskim, na którego zagłosowało 547 delegatów[19]. Dwa dni później ogłosił podanie się do dymisji (przyjętej następnie przez premiera Donalda Tuska) z funkcji wicepremiera i ministra gospodarki. Odwołany został 27 listopada[20].

W wyborach w 2015 kandydował do Senatu, przegrywając w głosowaniu z Markiem Martynowskim w okręgu płockim[21].

Życie prywatne | edytuj kod

Syn Józefa i Marianny Pawlaków. Był żonaty z Elżbietą[22], ma troje dzieci. Mieszka w Żyrardowie z partnerką[23].

Interesuje się nowymi technologiami, w tym wolnym oprogramowaniem[24]. Brał udział w uruchomieniu systemu transakcyjnego Warszawskiej Giełdy Towarowej na bazie otwartego oprogramowania[25].

Stał się bohaterem piosenki zespołu Kult pt. „Panie Waldku, Pan się nie boi czyli lewy czerwcowy[26].

Wyniki wyborcze | edytuj kod

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Piotr Woźniak zajmował wyłącznie stanowisko ministra gospodarki.
  2. Pawlak, Waldemar. gazeta.pl, 26 września 2001. [dostęp 23 maja 2010].
  3. B. premier – prezesem Warszawskiej Giełdy Towarowej. wp.pl, 21 maja 2001. [dostęp 4 marca 2011].
  4. Władze i struktura – Instytutu Zarządzania i Kadr. karbona.pl. [dostęp 23 maja 2010].
  5. Waldemar Pawlak nowym członkiem rady nadzorczej Portu Lotniczego Lublin. kurierlubelski.pl, 12 lipca 2016. [dostęp 19 sierpnia 2016].
  6. Waldemar Pawlak zniknął z rady nadzorczej Portu Lotniczego Lublin. dziennikwschodni.pl, 8 sierpnia 2018. [dostęp 19 sierpnia 2018].
  7. Oficjalnie: Waldemar Pawlak prezesem Polskich Młynów. poradnikhandlowca.com.pl, 17 stycznia 2018. [dostęp 25 stycznia 2018].
  8. Waldemar Pawlak prezesem Polskich Młynów. rp.pl, 14 stycznia 2018. [dostęp 25 stycznia 2018].
  9. Historia: 90 lat Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej. zosprp.pl. [dostęp 8 czerwca 2017].
  10. Antoni Dudek: Historia polityczna Polski 1989–2012. Kraków: Znak, 2013, s. 227. ISBN 978-83-240-2130-7.
  11. Antoni Dudek: Historia polityczna Polski 1989–2012. Kraków: Znak, 2013, s. 233. ISBN 978-83-240-2130-7.
  12. Antoni Dudek: Historia polityczna Polski 1989–2012. Kraków: Znak, 2013, s. 319. ISBN 978-83-240-2130-7.
  13. Waldemar Pawlak znów u władzy. tvn24.pl, 30 października 2007. [dostęp 23 maja 2010].
  14. Antoni Dudek: Historia polityczna Polski 1989–2012. Kraków: Znak, 2013, s. 341. ISBN 978-83-240-2130-7.
  15. Pawlak szefem klubu PSL. wp.pl, 15 czerwca 2004. [dostęp 4 marca 2011].
  16. a b Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 17 marca 2016].
  17. Bronisław Komorowski powołał skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego. gazeta.pl, 20 maja 2010. [dostęp 23 maja 2010].
  18. a b Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 17 marca 2016].
  19. Janusz Piechociński nowym prezesem PSL. Waldemar Pawlak: chcę odejść z rządu. wp.pl, 17 listopada 2012. [dostęp 22 maja 2015].
  20. Prezydent odwołał Waldemara Pawlaka ze składu rządu. prezydent.pl, 27 listopada 2012. [dostęp 27 listopada 2012].
  21. a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 17 marca 2016].
  22. Waldemar Pawlak do wzięcia. Były lider ludowców już po rozwodzie. wpolityce.pl, 20 maja 2014. [dostęp 20 maja 2014].
  23. Czego boi się Waldemar Pawlak. dziennik.pl, 11 marca 2009. [dostęp 12 lipca 2010].
  24. Wolny dostęp do wiedzy w globalnej wiosce. pawlak.pl. [dostęp 23 maja 2010].
  25. Blogowanie czy politykowanie. waldemarpawlak.blog.onet.pl, 2 września 2006. [dostęp 23 maja 2010].
  26. Piosenki, które symbolizowały wielkie wydarzenia polityczne. wp.pl, 29 października 2012. [dostęp 9 lutego 2019].
  27. M.P. z 1989 r. nr 21, poz. 149
  28. M.P. z 1989 r. nr 21, poz. 151
  29. M.P. z 1991 r. nr 41, poz. 288
  30. M.P. z 1993 r. nr 50, poz. 470
  31. Dz.U. z 1995 r. nr 126, poz. 604
  32. M.P. z 1997 r. nr 64, poz. 620
  33. Serwis PKW – Wybory 2001. [dostęp 17 marca 2016].
  34. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 17 marca 2016].
  35. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 17 marca 2016].
  36. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). lrp.lt. [dostęp 12 września 2011].
  37. Ordonnance Souveraine n° 4.047 du 20 novembre 2012 portant nominations dans l’Ordre de Saint-Charles (fr.). „Journal de Monaco” (legimonaco.mc). [dostęp 10 grudnia 2013].
  38. Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. (norw.). kongehuset.no, marzec 2013. s. 44–45. [dostęp 5 grudnia 2013].
  39. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt, 26 lutego 2009. [dostęp 17 marca 2010].
  40. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). ordens.presidencia.pt. [dostęp 12 września 2011].
  41. Marszałek Senatu otrzymał Złotą Honorową Odznakę Krajowej Izby Gospodarczej. senat.gov.pl. [dostęp 3 marca 2018].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Waldemar Pawlak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy