Walentyn Paquay


Walentyn Paquay w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Walentyn Paquay (ur. 17 listopada 1828 w Tongeren, zm. 1 stycznia 1905 w Hasselt[1]) – belgijski zakonnik, błogosławiony Kościoła katolickiego[1].

Życiorys | edytuj kod

Był piątym, z jedenaściorga dzieci swoich rodziców. Wstąpił do kolegium kanoników regularnych, a w 1845 roku wstąpił do zakonu Braci Mniejszych franciszkanów[1]. W dniu 10 czerwca 1854 roku otrzymał święcenia kapłańskie; potem wysłano go do Hasselt. Był definitorem prowincjalnym swego zakonu. Zmarł w opinii świętości.

Został beatyfikowany przez Jana Pawła II w dniu 9 listopada 2003 roku[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Blessed Valentin Paquay (ang.). SQPN. [dostęp 2012-05-09].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Walentyn Paquay" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy