Walerian Sułakowski


Walerian Sułakowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Walerian Sułakowski (ur. 1827, zm. 1873) – weteran Wiosny Ludów na Węgrzech, żołnierz Józefa Bema, pułkownik wojsk Konfederacji, inżynier.

Po upadku rewolucji na Węgrzech (18481849), gdzie służył w korpusie inżynieryjnym Józefa Bema, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i już w 1849 roku pojawił się w Nowym Orleanie. Działacze polonijni – Kasper Tochman, Ignacy Szymański i Hipolit Oladowski – powitali go jak bohatera i udzielili mu pomocy w pierwszym okresie pobytu w USA. Działał społecznie na rzecz polskich emigrantów w Nowym Orleanie. W chwili wybuchu wojny secesyjnej (18611865) otrzymał stopień pułkownika i dowództwo Polskiej Brygady 14 pułku piechoty. Wspólnie z Tochmanem organizował i wyekwipował ten pułk, który działał w składzie Brygady Tygrysów z Luizjany. Z dowódcy pułku awansował na stanowisko szefa inżynierów u boku generała-majora Johna Magrudera. Po klęsce Konfederacji pracował jako inżynier.

Zmarł w 1873 roku.

Bibliografia | edytuj kod

  • Ella Lonn: Foreigners in the Confederacy. UNC Press, 2002, s. 566. ISBN 0-8078-5400-X. (ang.)
  • Bogdan Grzeloński: Polacy w Stanach Zjednoczonych Ameryki: 1776-1865. Interpress, 1976, s. 234.
Na podstawie artykułu: "Walerian Sułakowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy