Walther Wenck


Walther Wenck w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Walther Wenck (ur. 18 września 1900 w Wittenberdze, zm. 1 maja 1982 niedaleko Ried im Innkreis) – generał wojsk pancernych Wehrmachtu.

Spis treści

Życie | edytuj kod

Urodził się jako trzeci syn oficera Maximiliana Wencka. Od 1911 roku w armii pruskiej jako kadet. W lutym 1919 wstąpił do Freikorpsu Wilhelma Reinharda i wziął udział w walkach w Berlinie. W tym samym roku został przyjęty do Reichswehry, służył w elitarnym poczdamskim 9 pułku piechoty, gdzie po raz pierwszy spotkał Heinza Guderiana, z którym późniejsze losy wojenne wielokrotnie go łączyły. Od 1932 w 3. (Pruskim) Batalionie Zmotoryzowanym (dowodzonym przez Guderiana), który był kuźnią kadr wojsk pancernych Wehrmachtu. W 1936 ukończył kurs dla oficerów sztabu generalnego, a następnie uczestniczył w pracach organizacyjnych nad tworzeniem pierwszych niemieckich dywizji pancernych. Od 1938 dowódca 2 pułku pancernego, a od 1 kwietnia 1939 szef sztabu 1 Dywizji Pancernej.

II wojna światowa | edytuj kod

Za udział w kampanii wrześniowej odznaczony Krzyżem Żelaznym I i II klasy. W czasie kampanii francuskiej w maju 1940 został lekko ranny w nogę. Wraz ze swoją dywizją wziął udział w kampanii rosyjskiej, za co w 1942 został odznaczony złotym Krzyżem Niemieckim. W okresie luty 1942 – sierpień 1942 oddelegowany do nauczania taktyki wojsk pancernych. W sierpniu 1942 objął stanowisko szefa sztabu LVII Korpusu Pancernego. Za zasługi w czasie walk nad Donem, został odznaczony Krzyżem Rycerskim oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Gwiazdy Rumunii za „Męstwo Wojskowe” z mieczami[1]. Od marca 1943 szef sztabu 1 Armii Pancernej, a od marca 1944 szef sztabu Grupy Armii Południowa Ukraina. Po zamachu na Hitlera 20 lipca 1944 został szefem wydziału operacyjnego OKH.

Obrona Berlina | edytuj kod

13 lutego 1945 na zdecydowane żądanie Guderiana, wbrew woli Hitlera, został wyznaczony na dowódcę Grupy Armii Wisła w celu przeprowadzenia operacji Sonnenwende pod Stargardem. 17 lutego wracając z Berlina na stanowisko dowodzenia operacją, po przejęciu kierownicy od zmęczonego kierowcy, zasnął i pod miejscowością Altlandsberg uległ poważnemu wypadkowi samochodowemu.
6 kwietnia został dowódcą 12 Armii, znanej również pod nazwą „Armia Wencka” (według Hitlera miała być ostatnią nadzieją Rzeszy w bitwie o Berlin). Szczupłe siły nowej armii, składającej się głównie z oddziałów od nowa sformowanych z rozbitków innych formacji oraz różnych oddziałów zapasowych i tyłowych, wykluczały możliwość wykonania postawionego zadania. W ostatnich dniach kwietnia i na początku maja, Wenck organizował działania mające na celu umożliwienie wydostania się jak największej liczby żołnierzy i cywili na zachodni brzeg Łaby, po prowizorycznej drewnianej kładce zbudowanej na resztkach mostu koło Tangermünde, do amerykańskiej strefy wpływów[2]. 7 maja w ratuszu w Stendal poddał się Amerykanom[1].

Po wojnie | edytuj kod

W 1947 zwolniony z amerykańskiego obozu jenieckiego, pracował w sektorze prywatnym. Zginął w wypadku samochodowym w Austrii. Pochowany w miejscu zamieszkania w Bad Rothenfelde.

Awanse | edytuj kod

Ciekawostki | edytuj kod

  • Szwedzki zespół metalowy Sabaton napisał utwór Hearts of Iron traktujący o ratowaniu cywili w ostatnich dniach wojny przez armię Wencka.

Literatura | edytuj kod

  • Antony Beevor: Berlin 1945 – Das Ende. Goldmann, ​ISBN 3-442-15313-1​.
  • Dermot Bradley: Walther Wenck – General der Panzertruppe. Biblio, Osnabrück 1982, ​ISBN 3-7648-1283-4​.
  • Günter G. Führling: Endkampf an der Oderfront – Erinnerung an Halbe. Langen/Müller, ​ISBN 3-7844-2566-6​.
  • Günther W. Gellermann: Die Armee Wenck. Hitlers letzte Hoffnung. Aufstellung, Einsatz und Ende der 12. deutschen Armee im Frühjahr 1945. Bernard U. Graefe Verlag, ​ISBN 3-7637-5870-4​.
  • Richard Lakowski, Karl Stich: Der Kessel von Halbe – Das letzte Drama. Brandenburgisches Verlagshaus/Siegler, ​ISBN 3-87748-633-9​.


Przypisy | edytuj kod

  1. a b Walther Wenck w: Lexikon der Wehrmacht
  2. Kriegsende in Leipzig. w: „Der Spiegel” Spiegel Online, 24 kwietnia 2015 (video).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Walther Wenck" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy