Waterloo Bridge


Na mapach: 51°30′30,751″N 0°07′00,300″W/51,508542 -0,116750

Waterloo Bridge w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Waterloo Bridgemost znajdujący się[1] pomiędzy mostami Blackfriars Bridge a Hungerford Bridge nad rzeką Tamizą w Londynie. Most ten jest mostem drogowo-pieszym. Jego nazwa upamiętnia zwycięstwo w bitwie pod Waterloo w 1815 roku[2]. Autorem pierwszego mostu był szkocki inżynier John Rennie, zaś most został otwarty w 1817 roku. W dwudziestoleciu międzywojennym most ten w wyniku coraz większego zużycia całkowicie zburzono, a rada hrabstwa Londyn postanowiła wybudować na jego miejscu nowy most. Projektantem i budowniczym nowego mostu został Giles Gilbert Scott. Nowy most częściowo oddano do użytku w 1942 roku, a całkowicie ukończony w 1945 roku. Most ten był zarazem jedynym w całym Londynie, który został uszkodzony w wyniku bombardowań podczas drugiej wojny światowej.

Przypisy | edytuj kod

  1. str. 90-91 w: Fiona Duncan, Leonie Glass, Caroline Sharpe 3-D London, The Ultimate Pictorial Street Atlas and Guide, Robert Nicholson Publications, London, 1990, ​ISBN 0-948576-45-6
  2. Objaśnienia do panoramy Londynu. Po lewej stronie znajduje się Big Ben oraz Parlament Wielkiej Brytanii, a daleko po prawej stronie tętniące życiem City i w oddali - szklane bryły wieżowców Canary Wharf. W północnym krańcu, nieco na zachód, wznosi się egipski obelisk z czerwonego granitu zwany Igłą Kleopatry. Stał on w Heliopolis od około 1500 roku p.n.e., do Anglii przywieziono go w 1878 roku. W południowej zaś części, w pobliżu Royal Festival Hall, znajduje się pomnik Fryderyka Chopina, wykonany według projektu polskiego rzeźbiarza Bronisława Kubicy.
Kontrola autorytatywna (box girder bridge):
Na podstawie artykułu: "Waterloo Bridge" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy