Więzienie Spandau


Na mapach: 52°31′16″N 13°11′07″E/52,521111 13,185278

Więzienie Spandau w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Więzienie Spandauwięzienie w berlińskiej dzielnicy Spandau wybudowane w 1876, wyburzone w 1987 roku.

Więźniowie przywiezieni do Spandau 18 lipca 1947 roku Rudolf Heß Walter Funk Erich Raeder Albert Speer Baldur von Schirach Konstantin von Neurath Karl Dönitz

Po zakończeniu II wojny światowej osadzeni zostali tam nazistowscy zbrodniarze wojenni skazani na kary pozbawienia wolności. Więzienie było ulokowane w dzielnicy, która znajdowała się pod brytyjskim protektoratem, jednak wartę sprawowali w cyklach miesięcznych również żołnierze sowieccy, amerykańscy i francuscy, a flaga wywieszona na gmachu każdorazowo informowała o tym, kto pełni obecnie służbę. Do więzienia Spandau trafiło ostatecznie siedmiu więźniów, których przywieziono 18 lipca 1947 po wydaniu wyroków przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze:

W 1987 roku samobójstwo popełnił Rudolf Heß, ostatni odbywający tam karę osadzony. Niedługo potem podjęto decyzję o wyburzeniu więzienia, aby nie stało się celem pielgrzymek neonazistów.

Kontrola autorytatywna (military prison):
Na podstawie artykułu: "Więzienie Spandau" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy