Wiadrownia


Na mapach: 54°21′21″N 18°39′38″E/54,355833 18,660556

Wiadrownia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Mapa Wiadrowni ok. 1900 roku Dawna Wiadrownia jako pętla autobusowa - widok z przeciwnej strony Kanału Raduni, 2011

Wiadrownia (niem. Eimermacherhof[1]) – część gdańskiego Starego Miasta. Ograniczona jest Kanałem Raduni, ulicami Stara Stocznia i Wałową oraz mostem Na Dylach. Obecnie większość Wiadrowni zajmuje teren Muzeum II Wojny Światowej.

Historia | edytuj kod

Teren Wiadrowni został wydzielony przy Zamczysku i darowany w 1540 roku przez Radę Miejską Gdańska rzemieślnikom wytwarzającym drewniane wiadra, cebry, konwie (od 1560 mającym zatwierdzony przez Radę Miejską cech własny)[2].

Początkowo zabudowany warsztatami i szopami-magazynami, budynki mieszkalne stawiano od 1640. W połowie XVII wieku uformowana została siatka ulic: najwcześniej zabudowana Große Bäckergasse (Wielkie Piekary) oraz odchodzące od niej (równolegle do Brabanku) Große Gasse (Wielka – zabudowywana od 1649) i Kleine Gasse (Mała)[1]. Nad brzegiem Kanału Raduni biegł (zabudowywany od 1653–1664) bulwar Wiadrownia nad Radunią (Eimermacherhof an der Radaune), przy którym wzniesiono w latach 1733–1739 Dwór Wiadrowników (Dom Wiadrowników)[2]. Był to dwukondygnacyjny dom szeregowy z 24 mieszkaniami jednopokojowymi z kuchnią – po 12 na kondygnację – o powierzchni 32–36 m²)[1]. W XVII/XVIII na Wiadrowni pojawiło się budownictwo czynszowe[3].

Zabudowa uległa zniszczeniu w roku 1945, wskutek działań wojennych. Pomimo braku zabudowy nazwa była utrzymywana[4], łącznie z nazwami ulic: Stara Stocznia i Więcierze (obecnie istniejące), jak również Wiadrownia (do lat 60-tych)[4], Kowale, Mała, Piekary i Wielka[1], których fizyczne ślady usunięto ostatecznie wraz z budową przy ul. Wałowej pętli autobusowej (ok. 1981 roku[5]).

W 2012 roku na terenie Wiadrowni rozpoczęto budowę Muzeum II Wojny Światowej. Budowa została poprzedzona w 2011 roku pracami archeologicznymi, których znaleziska datowano na okres od XIV wieku[6].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Wiadrownia. Gedanopedia. [dostęp 2016-12-06].
  2. a b Dom Wiadrowników, Akademia Rzygaczy, 5.05.2006 [dostęp: 6.12.2016]
  3. E. Czerwińska, Warunki mieszkaniowe ubogich gdańszczan w XVIII i na początku XIX wieku, iBedeker.pl, 3.04.2010
  4. a b Wiadrownia, danzig.at [dostęp: 6.12.2016]
  5. Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku: Archeolodzy na pętli Wałowa, naszemiasto.pl, 4.10.2011 [dostęp: 6.12.2016]
  6. A. Cymanowska, Gdańsk: Badania archeologiczne przed budową Muzeum II Wojny Światowej, Dziennik Bałtycki, 6.08.2011 [dostęp: 20.12.2016]
Na podstawie artykułu: "Wiadrownia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy