Wieżycznik


Wieżycznik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Usłana muszlami wieżycznika strefa przyboju na Playa Grande, Kostaryka

Wieżycznik (Turritella) – rodzaj niezbyt dużych, ciepłolubnych morskich ślimaków o wieżyczkowatych (tj. mających kształt bardzo wydłużonego stożka) muszlach. Powierzchnia muszli jest dość gładka, a ilość skrętów wynosi około 16. Wieczko, zamykające otwór – konchiolinowe. Wysokość muszli do 10 cm[3].

Wieżyczniki są mieszkańcami płytkiego, mulistego dna mórz – głównie tropikalnych, ale niektóre z nich można spotkać w ciepłych morzach Europy. Przeważnie zupełnie zagrzebane są w dnie. Żywią się detrytusem, który odfiltrowują z mułu[3]. Do tej samej rodziny należą również inne, podobne rodzaje ślimaków[4]. Muszle wieżyczników spotykane są także w stanie kopalnym.

Plioceńskie muszle żyjącego również współcześnie gatunkuTurritella cingulifera, pochodzące z Cypru

Gatunki | edytuj kod

Współcześnie znane są 74 pewne gatunki wieżyczników oraz 1 gatunek określany jako nomen dubium:

Przypisy | edytuj kod

  1. Turritella, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Turritella (ang.). World Register of Marine Species.
  3. a b Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 403.
  4. Turritellidae (ang.). Shell Catalogue.
Na podstawie artykułu: "Wieżycznik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy