Wielka Piątka orkiestr USA


Wielka Piątka orkiestr USA w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wielka Piątka orkiestr USA (ang. The Big Five) – zdaniem krytyków muzycznych pięć najbardziej znanych i cieszących się prestiżem orkiestr symfonicznych Stanów Zjednoczonych Ameryki[1].

Opis | edytuj kod

Do Wielkiej Piątki należą (w nawiasach siedziby i daty powstania)[1]:

Początkowo, około 1958 roku, krytycy wyróżnili „Big Three” w składzie Filharmonia Nowojorska, Bostońska Orkiestra Symfoniczna i Orkiestra Filadelfijska. Około roku 1965 do tej trójki dołączyły Cleveland Orchestra i Chicagowska Orkiestra Symfoniczna.

Do tej grupy orkiestr o stuletniej tradycji pretendują też inne orkiestry, praktycznie nieustępujące Wielkiej Piątce pod względem doskonałości, jak Los Angeles Philharmonic, San Francisco Symphony, Seattle Symphony, Atlanta Symphony Orchestra, Minnesota Orchestra i Saint Louis Symphony Orchestra. Krytycy muzyczni dyskutują nad wyborem „Big Ten” lub „Big Twenty Five”.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b NormanN. Lebrecht NormanN., Bucks Stop Here. The Biggest Need Not Be the Best, La Scena Musicale, 5 lipca 2000 [dostęp 2021-02-07]  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Wielka Piątka orkiestr USA" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy