Wielka Synagoga w Łodzi


Na mapach: 51°46′12″N 19°27′14″E/51,770000 19,454000

Wielka Synagoga w Łodzi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wielka Synagoga w Łodziłódzka synagoga zbudowana z funduszy łódzkich fabrykantów, m.in.: Izraela Poznańskiego, Joachima Silbersteina i Karola Scheiblera.

Projekt wykonał Adolf Wolff ze Stuttgartu, choć oficjalnie był zatwierdzony przez Hilarego Majewskiego. Budowa rozpoczęła się w 1881 roku.

Synagoga była przeznaczona dla żydowskiej burżuazji, zasymilowanej z polską kulturą. Wstęp do świątyni umożliwiały tylko specjalne przepustki, wydawane najbogatszym Żydom, przede wszystkim tym, którzy sponsorowali jej budowę. W okresie międzywojennym kazania były w języku polskim, a w narodowe święta polskie odbywały się uroczystości patriotyczne. Mieściła się przy ul. Spacerowej 2, obecnie al. Tadeusza Kościuszki 2.

Podpaloną przez Niemców z 10 na 11 listopada 1939 roku budowlę rozebrano w roku 1940. Po wojnie nie została odbudowana – na jej miejscu znajduje się parking.

Galeria | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wielka Synagoga w Łodzi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy