Wielkie Soroczyńce


Na mapach: 50°01′32″N 33°56′52″E/50,025556 33,947778

Wielkie Soroczyńce w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wielkie Soroczyńce (ukr. Великі Сорочинці, Wełyki Soroczynci) – wieś na Ukrainie w rejonie myrhorodzkim obwodu połtawskiego, centrum wełykosoroczyńskiej silskiej rady (Великосорочинська сільська рада).

Spis treści

Geografia | edytuj kod

Miejscowość położona na prawym brzegu rzeki Psioł, 26 km na północny wschód od Myrhorodu (Mirhorodu). Poniżej ok. 1,5 km znajduje się wieś Sawińce (Савинці, Sawynci), powyżej w odległości 7 km - Marenicze (Мареничі, Marenyczi). Rzeka w tym miejscu meandruje, tworząc limany, starorzecza i mokradła. W pobliżu biegnie droga regionalna R42 (автошлях Р 42).

Historia | edytuj kod

Pierwotnie wieś nosiła nazwę Krasnopol. W latach 20. XVII w. znana już pod nazwą Soroczyńce. W tym czasie należała do dóbr Jeremiego Wiśniowieckiego (do 1648 r.).

W czasie powstania Chmielnickiego utworzono tu sotnię soroczyńską pułku mirhorodzkiego. Znajdowały się tu majątki starszyzny kozackiej. W Soroczyńcach i pobliskim Chomutcu miał swoje posiadłości setnik chomutecki, a późniejszy pułkownik mirhorodzki Paweł Apostoł (protoplasta rodu Apostołów), który skupował włości w pułku mirhorodzkim. W 1689 r. syn Pawła, Daniel Apostoł, ówczesny pułkownik mirhorodzki, otrzymał od hetmana Iwana Mazepy uniwersał na własności ziemskie w Soroczyńcach i Chomutcu. W l. 1732-1734 z fundacji Daniela Apostoła wzniesiono w Seroczyńcach murowaną prawosławną cerkiew Przemienienia Pańskiego (Спасо-Преображенська церква), zbudowaną w stylu kozackiego baroku.

W 1900 r. było to miasteczko w powiecie mirgorodzkim guberni połtawskiej liczące 1514 domów, 8882 mieszkańców, 7 szkół (w tym 1 ministerialna, 1 ziemska, 3 cerkiewno-parafialne, 2 szkoły elementarne). W ciągu roku odbywało się tu 5 jarmarków.

W 1905 r. w Soroczyńcach i w okolicznych wsiach doszło do masowych wystąpień chłopów, przeciwko którym skierowano ekspedycję karną. Bunt brutalnie stłumiono - dziesiątki chłopów zostało zabitych, setki było rannych i torturowanych. Przeciwko dokonanej przez carat masakrze ostro protestował Włodzimierz Korolenko, który następnie napisał cykl reportaży pt. Tragedia soroczyńska (1907, "Сорочинская трагедия").

Od 1922 r. Soroczyńce znalazły się w granicach Ukraińskiej SRR. Ich nazwę zmieniono w 1925 r. na Neronowicze (Нероновичі), na cześć rozstrzelanego tu przez wojska URL, Jewhena Neronowicza, komisarza spraw wojskowych bolszewickiego rządu na Ukrainie. W 1931 r. przywrócono poprzednią nazwę.

Obecnie Wielkie Soroczyńce są wsią w niepodległej Ukrainie. Co roku w ostatnią sobotę i niedzielę sierpnia odbywa się tu Jarmark Soroczyński, który dekretem prezydenta Ukrainy od 1999 r. ma status dobra narodowego - Narodowy Jarmark Soroczyński (Національний Сорочинський ярмарок).

Ludzie urodzeni w Soroczyńcach | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (wieś na Ukrainie):
Na podstawie artykułu: "Wielkie Soroczyńce" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy