Wierchojańsk


Na mapach: 67°33′N 133°23′E/67,550000 133,383333

Wierchojańsk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wierchojańsk (ros. Верхоянск) – miasto w Rosji, w Jakucji, przystań na prawym brzegu rzeki Jany w odległości 900 km od Jakucka. 1434 mieszkańców (2002).

Założone w 1638 roku jako zimowisko kozackie, w 1775 roku przeniesione na obecne miejsce. Od XIX wieku miejsce zesłań. Bardzo surowy klimat, jedno z najzimniejszych miejsc półkuli północnej: średnia roczna temperatura –17 °C, średnia temperatura stycznia –50 °C. 7 lutego 1892 roku zanotowano tam –69,8 °C, co po korekcie danych przeprowadzonej rok później dało oficjalnie –67,8 °C[1]. Z uwagi na to, że opady w tym rejonie należą do rzadkości, powietrze w mieście jest bardzo suche, a latem ogrzewa się za dnia nawet do 30 °C. Notowane tu wahania temperatur należą w związku z tym do najbardziej ekstremalnych na kuli ziemskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Rosgidromietr: „U wierchojanska jest' prawo oficjalno imienowatsja Poljusom chołoda” (ros.). W: SakhaNews [on-line]. 2005-10-13. [dostęp 2011-03-07].
Na podstawie artykułu: "Wierchojańsk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy