Wiesław Śmigiel


Wiesław Śmigiel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiesław Andrzej Śmigiel[1] (ur. 3 stycznia 1969 w Świeciu) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk teologicznych, biskup pomocniczy pelpliński w latach 2012–2017, biskup diecezjalny toruński od 2017.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 3 stycznia 1969 w Świeciu. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Bydgoszczy. W latach 1988–1994 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie[2]. Święcenia diakonatu otrzymał 20 czerwca 1993 przez posługę biskupa diecezjalnego pelplińskiego Jana Bernarda Szlagi, który 29 maja 1994 udzielił mu również święceń prezbiteratu[3]. W 1994 w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał magisterium z teologii[2]. Dalsze studia odbył w latach 1998–2002 w Instytucie Teologii Pastoralnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[4]. W 2000 uzyskał licencjat z teologii pastoralnej[2], a w 2003 na podstawie dysertacji Czytelnictwo religijne jako środek formacji religijnej wiernych. Studium teologiczno-pastoralne doktorat teologii w zakresie teologii pastoralnej[4]. W 2010 również na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na podstawie rozprawy Uczestnictwo wiernych świeckich w budowaniu Kościoła-Wspólnoty. Studium teologiczno-pastoralne w świetle nauczania Kościoła 1962–2009 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie teologii pastoralnej[1].

W latach 1994–1996 pracował jako wikariusz w parafii Świętej Trójcy w Kościerzynie. Przez następne dwa lata był sekretarzem i kapelanem biskupa pelplińskiego Jana Bernarda Szlagi[4]. W latach 2000–2002 był duszpasterzem Żeńskiego Domu Akademickiego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na Poczekajce. W 2009 otrzymał godność kapelana honorowego Jego Świątobliwości[2].

W został 2001 asystentem, a w 2006 adiunktem przy Katedrze Teologii Pastoralnej Ogólnej Instytutu Teologii Pastoralnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[2][4]. W latach 2003–2006 pełnił funkcję sekretarza instytutu[4]. W latach 2011–2014 był kierownikiem Katedry Teologii Pastoralnej Szczegółowej KUL, a w latach 2011–2013 kierownikiem Specjalizacji Teologii Praktycznej KUL. W 2012 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego uniwersytetu[5]. Wykładowcą teologii pastoralnej został także w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, Instytucie Teologicznym Diecezji Pelplińskiej i Ośrodku Naukowo-Badawczym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Tczewie[2][4].

Pełnił funkcję konsultora Komisji Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski[2]. W 2007 został członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Lubelskiego Towarzystwa Naukowego, a także członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Został ponadto członkiem Polskiego Stowarzyszenia Pastoralistów. W latach 2004–2008 był sekretarzem „Roczników Teologicznych”, a w latach 2009–2011 „Roczników Pastoralno-Katechetycznych”. Został członkiem kolegium redakcyjnego „Zeszytów Chojnickich” i „Biblioteki Filomaty”, a także przewodniczącym rady naukowej „Studiów Pelplińskich”[6].

24 marca 2012 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji pelplińskiej ze stolicą tytularną Beatia[7][8]. Święcenia biskupie otrzymał 21 kwietnia 2012 w katedrze pelplińskiej[9]. Udzielił mu ich arcybiskup metropolita gdański Sławoj Leszek Głódź, któremu asystowali Henryk Muszyński, arcybiskup senior gnieźnieński, i Andrzej Suski, biskup diecezjalny toruński[3]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Omnibus omnia factus” (Stawszy się wszystkim dla wszystkich)[9]. 25 kwietnia 2012 po śmierci biskupa diecezjalnego pelplińskiego Jana Bernarda Szlagi został wybrany przez kolegium konsultorów na administratora diecezji[10]. Funkcję tę pełnił do 1 grudnia 2012, kiedy to urząd biskupa diecezjalnego objął Ryszard Kasyna[11].

11 listopada 2017 decyzją papieża Franciszka został przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego diecezji toruńskiej[12][13]. 8 grudnia 2017 kanonicznie przejął rządy w diecezji[14], zaś 10 grudnia 2017 odbył ingres do katedry w Toruniu[15].

W ramach Konferencji Episkopatu Polski był od 2014 członkiem Rady Stałej z wyboru jako biskup pomocniczy[16], zaś w 2018 został przewodniczącym Zespołu Biskupów ds. Duszpasterskiej Troski o Radio Maryja[17] i Rady ds. Rodziny[18]. Objął także przewodniczenie w Komitecie ds. Dialogu z Niewierzącymi działającym przy Radzie ds. Dialogu Religijnego[19] oraz wszedł w skład Komisji Duszpasterstwa, Komisji ds. Polonii i Polaków za Granicą[20] i Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych[21].

W 2019 był współkonsekratorem podczas sakry biskupa pomocniczego pelplińskiego Arkadiusza Okroja[3].

Opublikował dwa zbiory poezji: Zdany na pojedynek (1997) i Kartki z pamiętnika (2005)[2].

Odznaczenia | edytuj kod

W 2012 został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej[6], a w 2014 odznaką honorową „Zasłużony dla Rolnictwa”[22].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Wiesław Śmigiel w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska. nauka-polska.pl. [dostęp 2018-09-02].
  2. a b c d e f g h Pastoralista z KUL-u biskupem pomocniczym w Pelplinie. radiomaryja.pl, 2012-03-24. [dostęp 2013-08-25].
  3. a b c Wiesław Śmigiel (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-03-02].
  4. a b c d e f Ks. dr hab. Śmigiel biskupem pomocniczym pelplińskim (życiorys). ekai.pl (arch.), 2012-03-24. [dostęp 2013-08-25].
  5. Wiesław Śmigiel o sobie samym na stronie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. kul.pl (arch.). [dostęp 2018-12-16].
  6. a b Nota biograficzna Wiesława Śmigla na stronie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. kul.pl (arch.). [dostęp 2018-12-16].
  7. Nomina dell’Ausiliare di Pelplin (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2012-03-24. [dostęp 2014-05-05].
  8. Komunikat Nuncjatury: Biskup pomocniczy w Pelplinie. episkopat.pl (arch.), 2012-03-24. [dostęp 2013-08-26].
  9. a b Ks. Wiesław Śmigiel konsekrowany na biskupa pomocniczego. ekai.pl (arch.), 2012-04-21. [dostęp 2013-08-25].
  10. Pelplin: pogrzeb biskupa Jana Bernarda Szlagi w sobotę. ekai.pl (arch.), 2012-04-25. [dostęp 2013-08-25].
  11. Bp Kasyna objął kanonicznie diecezję pelplińską. ekai.pl (arch.), 2012-12-01. [dostęp 2018-12-16].
  12. Rinuncia del Vescovo di Toruń (Polonia) e nomina del successore (wł.). press.vatican.va, 2017-11-11. [dostęp 2017-11-11].
  13. Toruń: bp Wiesław Śmigiel nowym biskupem diecezjalnym. episkopat.pl, 2017-11-11. [dostęp 2017-11-11].
  14. Bp Wiesław Śmigiel objął kanonicznie diecezję toruńską. diecezja-torun.pl, 2017-12-08. [dostęp 2017-12-08].
  15. Ingres w Toruniu. gosc.pl, 2017-12-10. [dostęp 2017-12-10].
  16. Zakończyło się zebranie Episkopatu. episkopat.pl (arch.), 2014-06-11. [dostęp 2016-08-28].
  17. Wybory 378. Zebrania Plenarnego KEP. episkopat.pl, 2018-03-13. [dostęp 2018-03-15].
  18. Wybory 379. Zebrania Plenarnego KEP. episkopat.pl, 2018-06-07. [dostęp 2018-12-16].
  19. Rada ds. Dialogu Religijnego. episkopat.pl. [dostęp 2016-10-18].
  20. Wiesław Śmigiel na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-10-18].
  21. Ubóstwo, migranci, rodzina, reakcja na nadużycia – tematami 369. Zebrania Plenarnego KEP. ekai.pl (arch.), 2015-06-11. [dostęp 2018-12-16].
  22. S. Dadaczyński: Lubań: biskup Wiesław Śmigiel poświęcił zmodernizowaną remizę OSP. koscierzyna.naszemiasto.pl, 2014-05-04. [dostęp 2014-05-05].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wiesław Śmigiel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy