Wikipedia:Artykuły na Medal/zajawki/U-47 (1937)


Wikipedia:Artykuły na Medal/zajawki/U-47 (1937) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedia:Artykuły na Medal Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zajawka artykułu U-47 (1937)


[[Plik:U100.jpg|left|100px]] '''[[U-47 (1937)|U-47]]''' – typu ''[[Okręty podwodne typu VIIB|VIIB]]'' – [[III Rzesza|niemiecki]] [[okręt podwodny]] [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Zwodowany w październiku 1937 roku, do służby w [[Kriegsmarine]] wszedł w grudniu 1938 roku pod dowództwem [[porucznik marynarki|por. mar.]] [[Günther Prien|Günthera Priena]], który jeszcze przed wybuchem II wojny światowej został uznany przez dowództwo Kriegsmarine za najbardziej agresywnego dowódcę [[Niemieckie okręty podwodne|U-Bootów]]. 3 września 1939 roku, dostając się do wnętrza portu, U-47 przeprowadził [[Atak na Scapa Flow|atak podwodny na Scapa Flow]] – kluczową bazę brytyjskiej [[Royal Navy]]. Atak przyniósł zatopienie [[pancernik]]a [[HMS Royal Oak (1914)|HMS „Royal Oak”]]. Sukcesy okrętu były wykorzystywane przez machinę propagandową III Rzeszy, która nadała jego załodze status bohaterów narodowych. Po zakończonych klęską działaniach niemieckich U-bootów w [[Kampania norweska|kampanii norweskiej]] 1940 roku, U-47 stał się jednym z najskuteczniejszych okrętów podwodnych w historii pod względem wielkości zatopionego tonażu. U-47 zaginął wraz całą załogą 7 marca 1941 roku, a śmierć Günthera Priena – „byka ze Scapa Flow” – stała się cezurą symbolicznie kończącą pasmo sukcesów niemieckich okrętów podwodnych w [[bitwa o Atlantyk|bitwie o Atlantyk]]. ''[[U-47 (1937)|Czytaj więcej …]]''
U-47 – typu VIIBniemiecki okręt podwodny II wojny światowej. Zwodowany w październiku 1937 roku, do służby w Kriegsmarine wszedł w grudniu 1938 roku pod dowództwem por. mar. Günthera Priena, który jeszcze przed wybuchem II wojny światowej został uznany przez dowództwo Kriegsmarine za najbardziej agresywnego dowódcę U-Bootów. 3 września 1939 roku, dostając się do wnętrza portu, U-47 przeprowadził atak podwodny na Scapa Flow – kluczową bazę brytyjskiej Royal Navy. Atak przyniósł zatopienie pancernika HMS „Royal Oak”. Sukcesy okrętu były wykorzystywane przez machinę propagandową III Rzeszy, która nadała jego załodze status bohaterów narodowych. Po zakończonych klęską działaniach niemieckich U-bootów w kampanii norweskiej 1940 roku, U-47 stał się jednym z najskuteczniejszych okrętów podwodnych w historii pod względem wielkości zatopionego tonażu. U-47 zaginął wraz całą załogą 7 marca 1941 roku, a śmierć Günthera Priena – „byka ze Scapa Flow” – stała się cezurą symbolicznie kończącą pasmo sukcesów niemieckich okrętów podwodnych w bitwie o Atlantyk. Czytaj więcej … Ostatnia ekspozycja: 2016-10-24

Poniżej w porządku chronologicznym widoczne są ekspozycje tej zajawki. Prosimy nie poprawiać ich z wyjątkiem aktualizacji linków po przenosinach artykułów.

2016-10-10 | edytuj kod

U-47niemiecki oceaniczny okręt podwodny typu VIIB. Zwodowany w październiku 1937 roku, do służby w Kriegsmarine wszedł w grudniu 1938 roku pod dowództwem Günthera Priena, który jeszcze przed wybuchem drugiej wojny światowej został uznany za najbardziej agresywnego dowódcę U-Bootów. U-47 był średniej wielkości okrętem podwodnym przeznaczonym do długotrwałych patroli na wodach Atlantyku i Morza Północnego. Miał 753 ton wyporności na powierzchni oraz 857 ton w zanurzeniu. Zasięg na powierzchni wynosił 6500 mil morskich z prędkością 12 węzłów. Okręt wyposażony w sonar GHG, zdolny był do bezpiecznego zanurzenia się na głębokość 220 metrów. W zanurzeniu mógł pływać z maksymalną prędkością 8 węzłów. Załoga U-47 składała się z 44 oficerów i marynarzy, zaś jego uzbrojenie główne stanowiło 14 torped G7a i G7e wystrzeliwanych z 5 wyrzutni torpedowych. Czytaj więcej…

2016-10-17 | edytuj kod

U-47 – typu VIIBniemiecki okręt podwodny II wojny światowej. Zwodowany w październiku 1937 roku, do służby w Kriegsmarine wszedł w grudniu 1938 roku pod dowództwem por. mar. Günthera Priena, który jeszcze przed wybuchem II wojny światowej został uznany przez niemiecką opinię publiczną za najbardziej agresywnego dowódcę U-Bootów. 3 września 1939 roku, dostając się do wnętrza portu, U-47 przeprowadził atak podwodny na Scapa Flow – kluczową bazę brytyjskiej Royal Navy. Atak przyniósł zatopienie pancernika HMS „Royal Oak”. Sukcesy okrętu były wykorzystywane przez machinę propagandową III Rzeszy, która nadała jego załodze status nieomal bohaterów narodowych. Po zakończonych klęską działaniach niemieckich U-bootów w kampanii norweskiej 1940 roku, U-47 stał się jednym z najskuteczniejszych okrętów podwodnych w historii pod względem wielkości zatopionego tonażu. U-47 zaginął wraz całą załogą 7 marca 1941 roku, a śmierć Günthera Priena – „byka ze Scapa Flow” – stała się rodzajem cezury symbolicznie kończącej pasmo sukcesów niemieckich okrętów podwodnych w bitwie o Atlantyk. Czytaj więcej…

2016-10-24 | edytuj kod

U-47 – typu VIIBniemiecki okręt podwodny II wojny światowej. Zwodowany w październiku 1937 roku, do służby w Kriegsmarine wszedł w grudniu 1938 roku pod dowództwem por. mar. Günthera Priena, który jeszcze przed wybuchem II wojny światowej został uznany przez dowództwo Kriegsmarine za najbardziej agresywnego dowódcę U-Bootów. 3 września 1939 roku, dostając się do wnętrza portu, U-47 przeprowadził atak podwodny na Scapa Flow – kluczową bazę brytyjskiej Royal Navy. Atak przyniósł zatopienie pancernika HMS „Royal Oak”. Sukcesy okrętu były wykorzystywane przez machinę propagandową III Rzeszy, która nadała jego załodze status bohaterów narodowych. Po zakończonych klęską działaniach niemieckich U-bootów w kampanii norweskiej 1940 roku, U-47 stał się jednym z najskuteczniejszych okrętów podwodnych w historii pod względem wielkości zatopionego tonażu. U-47 zaginął wraz całą załogą 7 marca 1941 roku, a śmierć Günthera Priena – „byka ze Scapa Flow” – stała się cezurą symbolicznie kończącą pasmo sukcesów niemieckich okrętów podwodnych w bitwie o Atlantyk. Czytaj więcej…

Na podstawie artykułu: "Wikipedia:Artykuły na Medal/zajawki/U-47 (1937)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy