Wikipedysta:Adam.Kurowski/Czesław Kurowski


Wikipedysta:Adam.Kurowski/Czesław Kurowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Adam.Kurowski Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Dokumentacja fotograficzna Czesława Kurowskiego Czesław Kurowski - fotografia z 1919 roku Czesław Kurowski z synami : Henrykiem i Ryszardem na terenie koszar 8pp.Leg. Wraz z synem Ryszardem, Łopiennik 1944 Mapa obrazująca szlak bojowy 8 pp Leg. podczas kampanii wrześniowej, z zaznaczonymi miejscami potyczek w których brał udział Czesław Kurowski Legitymacja do Odznaki 8pp. Leg. wydana w 1928 r. przez Dowódcę Pułku Leopolda Endel-Ragisa Odznaka Honorowa Dow. Wojsk Polskich Wsch. 1918-1919 Odznaka Honorowa "Orlęta". Karta wojskowa 8 pp Leg. - (strona zewnętrzna) Karta wojskowa 8 pp Leg. - (środek) Legitymacja Do Krzyża Partyzanckiego

Czesław Kurowski herbu Kur (ur. 13 stycznia 1899 w Radzyminie, zm. 5 lutego 1970 w Lublinie) – chorąży Wojska Polskiego, partyzant AK-BCh, felczer.

Spis treści

Biografia | edytuj kod

Był synem Piotra i Ewy z domu Rosłon oraz wnukiem powstańca z 1863 - Józefa Kur-Kurowskiego[1]. Osierocony we wczesnym dzieciństwie, był wychowywany przez swojego starszego brata Józefa - felczera z Mogielnicy k. Grójca, gdzie uczęszczał do gimnazjum. Do wojska wstąpił na ochotnika[2]. Całe swoje dorosłe życie spędził na terenie Lubelszczyzny - gdzie stacjonował 8 Pułk Piechoty Legionów. Pełnił tam po uzyskaniu kwalifikacji felczera, funkcję szefa izby chorych. Był podoficerem zawodowym w stopniu tytularnego starszego sierżanta. W 1918, gdy decydowały się losy Polski i jej granic, podjął jako ochotnik, decyzję o wstąpieniu do Polskiej Siły Zbrojnej. Po odbyciu szkolenia w Ostrowi Mazowieckiej, na Kursach Wyszkolenia Piechoty nr 2, brał udział w odsieczy Lwowa i całej dalszej kampanii ukraińskiej a następnie bolszewickiej - za udział w tych wojnach był odznaczony wieloma medalami , w tym Brązowym Krzyżem Zasługi[3] - zatwierdzonym przez dowódcę dywizji gen. bryg. Władysława Bortnowskiego. Wniosek o nadanie tego odznaczenia przedłożył do zatwierdzenia ówczesny dowódca pułku, płk Jan Załuska, zwracając uwagę we wniosku odznaczeniowym na szczególną odwagę, fachowość i poświęcenie cechujące podoficera - który nie bacząc na własne bezpieczeństwo ratuje życie rannych w boju żołnierzy, "czym stanowi przykład dla wszystkich". Podczas kampanii wrześniowej 1939 r., jako podoficer sanitarny, wraz ze swoim pułkiem walczył aż do 26 września, gdy został ciężko ranny pod wsią Tarnawatka (wieś w województwie lubelskim)-Antoniówka pow.Tomaszów Lubelski. W słynnej Bitwie pod Tomaszowem Lubelskim. Podczas okupacji hitlerowskiej zamieszkał w Łopienniku Górnym, gdzie od 20 listopada 1939 prowadził placówkę PCK. lecząc ludność tej gminy oraz partyzantów AK/BCh. Tam też przystąpił do organizacji i brał udział w walkach partyzantki lubelskiej A.K. i B.Ch. pod pseudonimem "Wiśnia". Z 19 na 20 września 1943 roku, uczestniczył wraz z oddziałem BCh dowodzonym przez Stanisława Sokołowskiego ps. "Rolnik" [4], w głośnym zdobyciu więzienia w Krasnymstawie, i odbiciu przetrzymywanych tam partyzantów[5]. Ponadto brał udział w walce z Niemcami w miejscowości Toruń - gdzie Niemcy ponieśli znaczące straty. Mianowany do stopnia chorążego - szkolił kadry sanitarne dla potrzeb partyzantki. 8 maja 1944 w trakcie prowadzonego szkolenia został aresztowany przez gestapo i wywieziony do więzienia w Krasnymstawie, a następnie osadzony w Lublinie w zamku lubelskim - "Baszta". Podczas okrutnych przesłuchań odbywających się przy ulicy Uniwersyteckiej nie wydał swoich towarzyszy broni. Życie uratowało mu nagłe zajęcie Lublina przez wkraczające wojska sowieckie. W stan spoczynku przeszedł w stopniu chorążego z dniem 28 sierpnia 1944[6]. Był inwalidą wojennym. Czesław Kurowski po zakończeniu wojny jako starszy felczer prowadził następnie ośrodek zdrowia w Turobinie i Zakrzewie k. Krasnegostawu. Był członkiem P.S.L. - za czasów Mikołajczyka i wielkim społecznikiem. Działał aktywnie z ramienia P.C.K.- na rzecz poprawy stanu zdrowia i wiedzy o higienie na terenach wsi lubelskich. Zmarł w Lublinie 5 lutego 1970. Został pochowany w swoim rodzinnym Radzyminie- na cmentarzu wojskowym. Starszy syn Czesława i Heleny z Dudzińskich Kurowskiej - Henryk Kurowski zginął w czasie wojny 14 maja 1944 w okolicach wsi Rąblów, w przededniach Akcji Burza. Był podchorążym AK - w oddziałach dowodzonych przez majora (AK) Edwarda Markiewicza pseudonim - "Kalina". Poległ osłaniając odwrót swojego plutonu w kierunku Lasów Janowskich spod Rąblowa.

 Osobne artykuły: Powstanie zamojskie8 Pułk Piechoty Legionów.

Przebieg służby | edytuj kod

  • 15 XI 1918 - wcielony do 2 Pułku Piechoty Polskiej Siły Zbrojnej, później przemianowanego na 8 Pułk Piechoty Legionów
  • 15 XI 1918 - przydzielony do 11 kompanii 8 pp Leg.
  • 05 XII 1918 - przeniesiony do 3 kompanii 8 pp Leg.
  • 28 I 1919 - Oddział Sztabowy III/8 pp Leg.
  • 02 IV 1921 - przesunięty do 1 kompanii 8 pp Leg.
  • 27 VII 1921 - 3 kompania 8 pp Leg.
  • 24 II 1922 - przesunięty do 2 kompanii
  • 19 V 1922 - przesunięty do kompanii sztabowej 8 pp Leg.
  • 01 I 1928 - przedłużona na dalsze 3 lata
  • ostatni wpis - przedłuża jej ważność do 31 XII 1939

Awanse | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Janusz Kielak w oparciu o The Next Generation of Genealogy Sitebuilding: Czesław Kurowski (pol.). Strona genealogiczna Rodu Kielaków i spokrewnionych. [dostęp 2011-11-05].
  2. Legitymacja Osobista Nr.80 Czesława Kurowskiego wystawiona przez Ministerstwo Spraw Wojskowych - Lublin 15 XII 1933
  3. Akta personalno-odznaczeniowe A.P. 820; A.P.7438 st. sierż. zawodowego Czesława Kurowskiego. „Zeszyty Ewidencyjne 8 p.p.Leg.”. Centralne Archiwum Wojskowe
  4. Biografia mjr Stanisława Sokołowskiego ps. "Rolnik" [1]
  5. Oficjalny serwis internetowy miasta Krasnystaw [dostępne 9 marca 2010] [2]
  6. Zaświadczenie Wojskowe (zwolnienia) Nr.2 - wojskowa komenda uzupełnień w Zamościu z dn. 28 VIII 1944 - uznająca chorążego san. Czesława Kurowskiego za niezdolnego do służby wojskowej

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Kulikowski: Polskie Rody Szlacheckie Kto Jest Kim Dziś. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1993, s. 155-156. ISBN ISBN 83-223-2643-2.
  • Henryk Żelewski: Dzieje bojowe 8 Pułku Piechoty Legionów w walkach obronnych 1939 r. Lublin: Wydawnictwo KUL, 1984, s. 88. ISBN 83-00-00672-9.
  • Praca zbiorowa: Czesław Kurowski / Służba zdrowia Wojska Polskiego II RP (pol.). Internetowy Katalog Branży Medycznej Gabinet.EU, 19 października 2011. [dostęp 2013-04-09].

Szablon:Legiony Polskie 1914-1918

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Adam.Kurowski/Czesław Kurowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy