Wikipedysta:AngelOfDestiny/Hush


Wikipedysta:AngelOfDestiny/Hush w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:AngelOfDestiny Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

"Hush" − dziesiąty odcinek czwartego sezonu serialu telewizyjnego Buffy: Postrach wampirów. Wyreżyserowany przez Jossa Whedona do scenariusza własnego autorstwa, oryginalnie wyemitowany został na antenie stacji The WB 14 grudnia 1999 roku.

Odcinek ten, wykorzystując znikomą ilość dialogu, spotkał się z uznaniem krytyki, a także przysporzył twórcom (pierwszą) nominację do nagrody Emmy w kategorii najlepszy scenariusz oryginalny − serial dramatyczny.

Spis treści

Zarys fabuły | edytuj kod

Losy bohaterów | edytuj kod

Spike zachowuje się coraz bardziej zagadkowo i chce oduczyć się bycia wampirem. Anya wypytuje Xandera o jego uczucia i plany przyszłościowe, co drażni chłopaka. Willow z pasją oddaje się magii i zdobywa kolejne stopnie wtajemniczenia, udzielając się w stowarzyszeniu weganek. Podczas jednego ze spotkań poznaje niepozorną Tarę, która jako jedyna z siostrzanego ugrupowania zdaje się na poważnie interesować magią. Buffy chce wyznać Rileyowi, kim naprawdę jest. Nie podejrzewa, że ten również ukrywa przed nią informacje dotyczące swojej tożsamości.

Wątek fantastyczny | edytuj kod

Podczas zajęć z psychologii prowadzonych przez profesor Walsh Buffy zapada w dziwny, niepokojący sen. Owy sen to wizja, w której mała dziewczynka zapowiada przybycie tzw. "Dżentelmenów". Nocą wszyscy mieszkańcy Sunnydale tracą swój głos, co z przerażeniem odkrywają po przebudzeniu. Inicjatywa i Scooby Gang niezależne od siebie próbują wyjaśnić to zjawisko. Wkrótce okazuje się, że Dżentelmeni to demony w bajek, których zadaniem jest zdobycie siedmiu ludzkich serc. Na terenie kampusu Uniwersytetu Sunnydale dochodzi do zbrodni, których dopuszczają się antagoniści; zgodnie z treścią bajki, z której się wywodzą, powstrzymać może ich tylko krzyk "księżniczki".

Obsada aktorska | edytuj kod

Role główne
Role gościnne/drugoplanowe
Role pozostałe
  • Camden Toy − Dżentelmen
  • Charlie Brumbly − Dżentelmen
  • Doug Jones − Główny Dżentelmen
  • Don W. Lewis − Dżentelmen
  • Carlos Amezcua − prezenter
  • Elizabeth Truax − mała dziewczynka
  • Wayne Sable − Freshman

Uwagi | edytuj kod

Jest to pierwszy odcinek, w którym Amber Benson wciela się w postać Tary Maclay.

W role dwóch najbardziej prominentnych Dżentelmenów wcielili się Doug Jones i Camden Toy. Jones, znany z ról podobnych do tej, którą wykreował w Buffy: Postrach wampirów, w 2006 roku wcielił się w tytułowego bohatera filmu Guillermo del Toro Labirynt fauna. Toy wystąpił także w innych odcinkach serialu, odgrywając jednak różne postacie − m. in. Gnarla czy pierwszego Turok-Hana.

Produkcja | edytuj kod

Joss Whedon napisał skrypt do tego odcinka, po tym, jak dowiedział się, że elementem współtworzonego przez siebie serialu, który spotyka się z największą krytyką, są dialogi. Epizod "Hush" zawiera więc znikomą ilość dialogów między bohaterami, ponieważ w połowie odcinka mieszkańcy Sunnydale pozbawieni zostają głosu. Aktorzy z powodzeniem przedstawili widzom treść odcinka bez używania słów, choć swój sukces "Hush" zawdzięcza także muzyce autorstwa Christophe'a Becka.

Detale produkcyjne | edytuj kod

  • Andy Hallett, były osobisty asystent Jossa Whedona, wystąpił w odcinku "Hush" w roli statysty; w scenie wykładów profesor Walsh pojawił się jako jeden ze studentów. W latach 2000-2003 z kolei pojawił się już w charakterze aktora w siedemdziesięciu ośmiu odcinkach spin-offu Buffy pt. Anioł ciemności jako bohater imieniem Lorne.
  • Josh Whedon chciał, by Dżentelmeni byli postaciami na tyle koszmarnymi, że widzowie ze strachem rozpamiętywaliby ich jeszcze na długo po projekcji odcinka.

Muzyka | edytuj kod

W wywiadzie udzielonym na wydaniu DVD czwartego sezonu serialu Christophe Beck przyznał, że z przyjemnością stworzył ścieżkę dźwiękową do tego odcinka. Prócz utworów skomponowanych przez Becka w jednej ze scen wykorzystano także poemat symfoniczny Danse macabre (Saint-Saëns) autorstwa Camille'a Saint-Saënsa; celem tego działania było uzyskanie melodramatycznego (i poniekąd humorystycznego) efektu.

Spis kompozycji
  • Christophe Beck – suita z odcinka "Hush": Silent Night / First Kiss / Enter the Gentlemen / Schism
  • Christophe Beck – "Demon Got Your Tongue"
  • Christophe Beck – "Golf Claps"
  • Christophe Beck – "The Princess Screams"

Światowa dystrybucja | edytuj kod

Tytuły odcinka w poszczególnych krajach:

  • Włochy: "L'urlo che uccide" ("Płacz, który zabija")
  • Niemcy: "Das große Schweigen" ("Wielkie milczenie")
  • Francja: "Un silence de mort" ("Martwa cisza")
  • Hiszpania: "Silencio" ("Cisza")
  • Japonia: "静けさ" ("Shizukesa") ("Cisza")

Przyjęcie odcinka i opinie | edytuj kod

Oryginalna emisja odcinka "Hush" (1999-12-14) przyciągnęła przed ekrany amerykańskich telewizorów rekordową widownię − 6,6 mln widzów. Była to najwyższa oglądalność jakiegokolwiek odcinka sezonu czwartego serialu. "Hush" było także nominowane do nagrody Emmy za "najlepszy scenariusz oryginalny", lecz nagrody w tej kategorii ostatecznie nie zdobyło (owym laurem uhonorowano epizod pt. "In Excelsis Deo" serialu Prezydencki poker).

W notowaniu "100 Greatest Scary Moments" (100 najbardziej przerażających momentów filmów) brytyjskiej stacji telewizyjnej Channel 4 wątkowi Dżentelmenów przypisano pozycję #25.

Robert Hall, charakteryzator-twórca efektów specjalnych, przyznał, że był pod wrażeniem wyglądu antagonistów (Dżentelmenów): "To doskonały przykład świetnej charakteryzacji antybohatera i świetnego warsztatu aktorskiego odtwórcy owej roli (...)"[1].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Kate O'Hare (2002-11-29), Almost Human: From Beneath They Devour, Los Angeles: Zap2it.com, dostęp 2010-01-13 (ang.)

Kategoria:Odcinki serialu Buffy: Postrach wampirów

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:AngelOfDestiny/Hush" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy