Wikipedysta:Bacus15/brudnopis12


Wikipedysta:Bacus15/brudnopis12 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Bacus15 Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tenga Rinpocze (1932-2012) - inkarnowany lama związany ze szkołą Karma Kagju buddyzmu tybetańskiego.

Urodził się w Khamie. W wieku siedmiu bądź ośmiu lat został rozpoznany jako tulku przez tai situpę, Pemę Łangczuka[1]. Kształcił się w klasztorze Bencien. W wieku lat został intronizowany, w wieku 19 lat otrzymał dwa stopnie ślubowań mniszych, cztery lata później rozpoczął odbywanie trzyletniego odosobnienia. Następnie został nauczycielem w macierzystym klasztorze. W 1959 opuścił Tybet i osiadł w Rumteku w Sikkimie. Mianowany przez Karmapę Rangdziunga Rigpe Dordże dordże lobpynem klasztoru w Rumteku (1967) pełnił tę funkcję przeszło dziewięć lat[2]. W 1976 przeniósł się do Nepalu


Tsering Wangchuk (ur. 1974) - tybetański lekarz i polityk, kalon (minister) zdrowia Centralnej Administracji Tybetańskiej od 2011.

Szkołę średnią ukończył w 1993. Otrzymał stypendium


http://sites.google.com/site/tibetanpoliticalreview/articles/newkashagcabinetformed


http://books.google.pl/books?id=hDIuhqwQS4MC&pg=PA170&dq=11th+Dalai+Lama&hl=pl&ei=knX5TLLfMoKPswaiyPnXAw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=3&ved=0CC8Q6AEwAjgK#v=onepage&q&f=false - książka Bella o Wielkim Trzynastym


Thubten Gjaco w 1910

Thubten Gjaco (tyb. ཐུབ་བསྟན་རྒྱ་མཚོ་, wylie: thub-bstan-rgya-mtsho[3]; ur. 1875[4], 27 maja 1876[5] lub 26 czerwca 1876[6] zm. 17 grudnia 1933 o godz. 18.30[7]), najwyższy inkarnowany lama szkoły Gelug buddyzmu tybetańskiego, trzynasty dalajlama.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w wiosce Langdun[8] w dolnym Dwakpo w południowo - wschodnim Tybecie[9]. Jego ojciec, Kunga Rinczen, był ubogim rolnikiem[10] (według innych źródeł drwalem[11]). Matka, Lobsang Dolma, zgodnie z oficjalną biografią syna, autorstwa Purczokpy Thubtena Dżampy:[12]

Skromna i łagodna, odczuwała instynktowny szacunek i współczucie dla wszystkich żyjących istot.

Twórczość | edytuj kod

  1. Tenga Rinpoche (ang.). Benchen.org. [dostęp 16 października 2012].
  2. Tenga Rinpoche (ang.). Kagyu.org. [dostęp 16 października 2012].
  3. Thubten Gjaco (pol.). Ushuaia.pl.. [dostęp 26 listopada 2010].
  4. Tablica chronologiczna. W: Karénina Kollmar-Paulenz: Tybet. Zarys historii. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2009, s. 195. ISBN 978-83-61203-37-7.
  5. XIII Dalajlama 1876-1933. W: Thomas Laird: Opowieść o Tybecie. Rozmowy z Dalajlamą. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2008, s. 246. ISBN 978-83-7510-128-7.
  6. THE DALAI-LAMAS AND REGENTS OF TIBET A chronological study. W: THE HISTORY OF TIBET vol II. Alex McKay (red.). London, New York: RoutledgeCurzon, 2003, s. 570. ISBN 0-415-30843-7.{{Cytuj książkę}} Nieznane pola: 1.
  7. 1. Prześladowcze wizje. W: Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: KOS, 2005, s. 17. ISBN 83-89375-94-X.
  8. TABLICA CHRONOLOGICZNA (pol.). Hfhrpol.waw.pl. s. 8. [dostęp 26 listopada 2010].
  9. One hundred thousand moons, Tom 1 (ang.). Books.google.pl. s. 621. [dostęp 28 listopada 2010].
  10. Wielki Trzynasty. W: Glenn H. Mullin: Czternastu dalajlamów. Spadkobiercy oświeconej mądrości.. Elżbieta Smolarz (red.). Warszawa: Jacek Santorski& Co Agencja Wydawnicza, 2008, s. 422. ISBN 978-83-7554-010-9.
  11. XIII T'ub-bstan-las-rgja-mc'o. W: Roland. Barraux: Dzieje Dalajlamów : czternaście odbić w Jeziorze Widzeń. Warszawa: "Alfa", 1998, s. 200. ISBN 83-7179-113-5.
  12. G. H. Mullin, op.cit, str. 422-23

http://www.nepalnews.com/ - o Nepalu


ambanowie chińscy w Tybecie w drugim materiale od Felisa - str. 189 i poprzednie


Order Żołnierskiego Honoru - odznaczenie państwowe Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej.

Order został ustanowiony 1 lipca 1950. Jest nadawany za zasługi w walce o zjednoczenie, wolność i niepodległość Republiki[1].

  1. The North Korean People's Army: origins and current tactics (ang.). Books.google.pl. [dostęp 9 sierpnia 2010].

Kategoria:Odznaczenia wojskowe Kategoria:Korea Północna


Soldier's Honor Order North Korea -2. strona w Googlach


http://www.sangharaja.org/home/_admin/download/SiamPhoto0000005.pdf - o buddyjskim patriarsze Tajlandii


http://nkleadershipwatch.wordpress.com/ - ważne, z KRLD


http://www.akfa.org/modules.php?name=Page&p=biography_sung - z Koreą Północną


http://books.google.pl/books?id=R8mXPSDeWf4C&pg=PA64&dq=Order+of+National+Flag+North+Korea&hl=pl&ei=e9NaTLnGM4je4Aagu_DBAg&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=7&ved=0CFUQuwUwBjgU#v=onepage&q=Order%20of%20National%20Flag%20North%20Korea&f=false - z Orderem Flagi Narodowej


http://books.google.pl/books?id=BPMxe-Mzo9IC&pg=PA52&dq=Order+of+National+Flag+North+Korea&hl=pl&ei=uslaTLeeGpGhsQa3pMmzAQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CDMQ6AEwAA#v=onepage&q=Order%20of%20National%20Flag%20North%20Korea&f=false - o orderach Korei Północnej


http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/raport.php?raport_id=1042 - o Ngabo Ngałangu Dżigme


http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/raport.php?raport_id=1045 - o Padmie Czolingu


http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/pdf/dialog.pdf - o dialogu chińsko - tybetańskim



http://australianetworknews.com/stories/201007/2943393.htm?desktop - o Amwano (Nauru)


http://library2.nalis.gov.tt/Default.aspx?PageContentID=198&tabid=121


Medal Chaconia - odznaczenie państwowe Trynidadu i Tobago przyznawane za zasługi w służbie publicznej bądź działalności społecznej. Dzieli się na 3 klasy (złotą, srebrną i brązową).

Kategoria:Ordery i odznaczenia Kategoria:Trynidad i Tobago


M. Karunanidhi - strona 8. w w google.books


http://psephos.adam-carr.net/countries/n/nauru/ - wybory na Nauru



http://www.sportingpulse.com/assoc_page.cgi?c=2-1818-0-0-0&sID=14751 - Nauruańska Federacja Podnoszenia Ciężarów






http://www.cksmh.gov.tw/eng/index.php?code=list&ids=9 - o orderach Czanga


http://www.navy.lk/index.php?id=70 - odznaczenia Sri Lanki


http://www.pakistanarmy.gov.pk/ - strona pakistańskiej armii


http://indianarmy.nic.in/Site/FormTemplete/frmTemp1PTC2C.aspx?MnId=U6XYvIzVAMU=&ParentID=oYjJbpqKulY= - strona indyjskiej armii


http://www.cosmopolis.ch/english/music/65/ravi_shankar.htm - o Ravim Shankarze


http://www.rime.pl/index.php?module=ContentExpress&file=index&func=display&ceid=1&meid=1 o rime i termach




Czökjong Cering (ur. 1899 zm. 1947), tybetański hodowca koni i polityk, ojciec XIV Dalajlama

Po intronizacji swego syna otrzymał szereg godności i tytułów honorowych: tytuł Japszi, wiążący się z automatycznym nadaniem szlachectwa, godność Wielkiego Ojca, a także porównywalny z tytułem książęcym tytuł kunga. Wymógł również na kaszagu przekazanie mu znacznych sum pieniędzy i

Kategoria:Tybetańscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1947


http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/raport.php?raport_id=103 - o JŚ XIV Dalajlamie Przyszedł na świat tuż przed świtem, 6 lipca 1935[1] w wiosce Takcer w północno-wschodnim Tybecie jako dziewiąte dziecko ubogich rolników[2]. Matka, Deczi Cering, powiła go w należącej do rodzinnego gospodarstwa oborze[3]. Przy porodzie asystowała zaprzyjaźniona starsza kobieta wezwana przez Cering Dolmę, najstarszą córkę w rodzinie. Obecny był również ojciec dziecka, Czökjong Cering. Szyja noworodka była okręcona przez pępowinę, co znamionowało posiadanie wielu zasług z poprzednich wcieleń[4]. Według zapisków prowadzonych przez przewodniczącego komisji poszukiwawczej, (sprawdzić pisownię), niedługo po przyjściu na świat chłopca w najbliższej okolicy jego domu rodzinnego pojawiło się duże stado kruków, ptaków związanych z I, VII, VIII i XII Dalajlamą[5].

  1. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 110. ISBN 83-89375-94-X.
  2. Thomas Laird: Opowieść o Tybecie. Rozmowy z Dalajlamą. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2008, s. 298. ISBN 978-83-7510-128-7.
  3. Glenn H. Mullin: Czternastu dalajlamów. Spadkobiercy oświeconej mądrości. Elżbieta Smolarz (red.). Warszawa: Jacek Santorski& Co Agencja Wydawnicza, 2008, s. 502. ISBN 978-83-7554-010-9.
  4. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 111. ISBN 83-89375-94-X.
  5. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 112. ISBN 83-89375-94-X.

http://wiadomosci.onet.pl/2123333,12,nowy_wiceszef_chinskiego_stowarzyszenia_buddyjskiego,item.html

Nowy wiceszef chińskiego Stowarzyszenia Buddyjskiego Panczenlama, drugi po dalajlamie hierarcha buddyzmu tybetańskiego, popierany przez komunistyczne władze chińskie, został nominowany w środę na stanowisko wiceszefa Stowarzyszenia Buddyjskiego. Wskazuje to na jego rolę w rozgrywkach Pekinu z dalajlamą. Mianowanie 19-letniego Gjaltsena Norbu nastąpiło w kilka dni po ostatniej rundzie rozmów wysłanników dalajlamy z władzami w Pekinie, które odrzuciły jakąkolwiek możliwość autonomii dla Tybetańczyków.

W wystąpieniu w ostatnim dniu konferencji Stowarzyszenia Buddyjskiego w Pekinie panczenlama zapewnił, jak podała oficjalna agencja Xinhua, że chce "popierać kierunek wyznaczany przez Komunistyczną Partię Chin (KPCh)".

Stowarzyszenie Buddyjskie, kontrolowane przez władze Chin, kieruje działaniami różnych gałęzi chińskiego buddyzmu.

Według ekspertów panczenlama zajmuje coraz więcej miejsca w ofensywie chińskiej propagandy przeciwko Dalajlamie XIV, oskarżanemu przez Pekin o separatyzm, i Tybetańczykom przeciwnym chińskiej obecności w ich ojczyźnie.

W maju 1995 roku Dalajlama XIV doprowadził Chiny do wściekłości, ogłaszając nowego panczenlamę. Został nim chłopiec z północnego Tybetu, Gendun Czokji Nima, w którym zwierzchnik tybetańskiego buddyzmu rozpoznał inkarnację poprzedniego panczenlamy.

Zgodnie ze zwyczajami tybetańskimi to panczenlama po śmierci dalajlamy pomaga odnaleźć jego kolejne wcielenie, a dalajlama - kolejnego panczenlamę. Panczenlama X zmarł w 1989 roku.

Według Tybetańczyków Gendun Czokji Nima jest jego niekwestionowanym wcieleniem, rozpoznanym wśród grona dzieci urodzonych po zgonie Panczenlamy X. Pekin odpowiedział na to, ogłaszając swojego panczenlamę, Gjaltsena Norbu, a Gendun Czokji Nima zniknął.

W 2007 roku Pekin wprowadził przepisy dotyczące tzw. żywych buddów i tulku - osób w hierarchii buddyzmu tybetańskiego uznawanych za wcielenia swoich poprzedników. Uznano, że wszystkie inkarnacje buddów tybetańskich muszą uzyskać rządowe potwierdzenie lub zgodę wydziału ds. religijnych i wprowadzono odpowiednie procedury oraz kary za ich nieprzestrzeganie.

Żywi buddowie, "przebudzeni", to ważny element buddyzmu tybetańskiego. "Żywy budda" to m.in. jedno z określeń dalajlamy.


http://wiadomosci.onet.pl/2134770,12,pekin_usiluje_zwiekszyc_zaufanie_do_panczenlamy,item.html Pekin usiłuje zwiększyć zaufanie do panczenlamy Popierany przez władze chińskie panczenlama, drugi w hierarchii zwierzchnik buddyzmu tybetańskiego, został członkiem rządowego ciała doradczego. Pekin usiłuje w ten sposób zwiększyć zaufanie Tybetańczyków do hierarchy i zaskarbić mu międzynarodowy szacunek. Chiński rząd sukcesywnie zwiększa rolę niespełna 20-letniego panczenlamy Gjaltsena Norbu w życiu publicznym. Jest to element jego polityki wobec żyjącego na wygnaniu w Indiach 74-letniego Dalajlamy XIV, którego Pekin uważa za niebezpiecznego separatystę.

W lutym br. panczenlamę mianowano na stanowisko wiceszefa kontrolowanego przez władze Stowarzyszenia Buddyjskiego. Tym razem wybrano go do Ludowej Politycznej Konferencji Konsultacyjnej Chin (CPPCC) - podała w poniedziałek agencja Xinhua. REKLAMA

Gremium to, które oprócz członków Komunistycznej Partii Chin składa się m.in. z przedstawicieli mniejszych ugrupowań, niezależnych polityków, przedsiębiorców, dostojników religijnych oraz ludzi kultury, w założeniu reprezentować ma szerokie spektrum poglądów obecnych w chińskim społeczeństwie.

Zgodnie ze zwyczajami tybetańskimi to panczenlama po śmierci dalajlamy pomaga odnaleźć jego kolejne wcielenie, a dalajlama - kolejnego panczenlamę. Gdy w 1989 roku zmarł Panczenlama X, Dalajlama XIV jego inkarnację rozpoznał w Gendunie Czokji Nimie i ogłosił, że to on jest nowym panczenlamą.

W odpowiedzi Pekin ogłosił swojego własnego panczenlamę Gjaltsena Norbu, a wskazany przez dalajlamę chłopiec został uwięziony i przebywa w nieznanym miejscu. Namaszczonemu przez władze panczenlamie Tybetańczycy jednak nie ufają.


http://ratujtybet.org/content/news/414/chiny_rozpoczely_kampanie_nastepcy_dalajlamy.htm - o chińskim panczenlamie


VI Paczenlama

VI Panczenlama (tyb. བློ་བཟང་དཔལ་ལྡན་ཡེ་ཤེས་, wylie: blo-bzang-dpal-ldan-ye-shes[1]; ur. 1737[2]. lub 1738 zm. 1780[3])

Brat X Szamarpy, Mipama Czödrupa Gjamco[4].

Spuścizna literacka VI Panczenlamy obejmuje siedem tomów dzieł.

  1. Lobsang Palden Jesze (pol.). Ushuaia.pl.. [dostęp 9 marca 2010].
  2. Klasztor bKra-szis-lhun-po. W: Gonbodżab Cybikow: Buddyjski pielgrzym w świątyniach Tybetu według dziennika prowadzonego w latach 1899-1902. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1975, s. 222.
  3. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 446. ISBN 83-89375-94-X.
  4. The 10th Shamarpa, Mipam Chödrup Gyamtso 1742 - 1792 (ang.). Shamarpa.org. [dostęp 9 marca 2010].

Kategoria:Panczenlamowie Kategoria:Urodzeni w 1738 Kategoria:Zmarli w 1780


http://www.dalailama.com/biography/books/40

Tekst indeksem górnym


 informacje@dzogczen.pl - mail do dzogczen 

http://www.dzogczen.pl/f_kontakt.html


Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Bacus15/brudnopis12" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy