Wikipedysta:Baranek42/brudnopis/Lismanin


Wikipedysta:Baranek42/brudnopis/Lismanin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Baranek42‎ | brudnopis Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spis treści

Franciszek Lismanin | edytuj kod w encyklopedii


Biografia | edytuj kod

Grek z pochodzenia, dość szybko przeniósł się do Włoch. W roku 1515 przybył do Krakowa, prawdopodobnie z dworem Bony. W trakcie studiów w Krakowie należał do kół erazmiańskich. Wstąpił do Zakonu Franciszkanów, w latach 1538 - 1554 pełnił funkcję Prowincjała, a od listopada 1545 także urząd komisarza generalnego na Polskę, Litwę i Czechy.

Kaznodzieja i osobisty spowiednik Królowej Bony, stał się jej agentem w delikatnych sprawach dyplomatycznych. Po negocjacjach w sprawie uznania Barbary Radziwiłłównej za prawowitą królową (1551), zdobył także zaufanie Zygmunta Augusta.

Na drogę reformacji wstąpił prawdopodobnie już w roku 1526 pod wpływem dzieł Marcina Lutra. Kolejnym krokiem był pogrzeb Zygmunta I. W latach 1551 - 1553 regularnie dyskutował z Zygmuntem Augustem na temat Institutiones Kalwina. W roku 1553 wyruszył za granicą celem zakupienia książek do biblioteki królewskiej. Zadenuncjowany w Mediolanie, uciekł do Szwajcarii, gdzie w latach 1554 - 1555 słuchał wykładów Kalwina. Ostatecznie zerwał z katolicyzmem w 1554 roku, rezygnując jednocześnie z funkcji Prowincjała Zakonu Franciszkanów.

Tornò in Polonia per far parte della chiesa protestante polacca, divenendo con Jan Laski il suo maggior rappresentante e cercò di raggiungere un accordo con la chiesa antitrinitaria dei Fratelli Polacchi per rendere più forte il movimento riformato, ma di fronte all'opposizione di Calvino e di Bullinger il tentativo fallì. Questa sua iniziativa e il legame con Francesco Stancaro e Giorgio Biandrata gli valsero dai calvinisti e dai luterani l'accusa di antitrinitarismo, che egli tuttavia negò.

Nel 1563 entrò al servizio del duca Albrecht di Prussia, a Königsberg, dove morì nel 1566.

Dzieła | edytuj kod

  • Brevis explicatio doctrinae de sanctissimae Trinitate, 1565
  • Lettere

Bibliografia | edytuj kod

  • Der Briefwechsel der Schweizer mit den Polen, a cura di Theodor Wotschke, ARG, Leipzig 1908.
  • Delio Cantimori, Eretici italiani del Rinascimento (1939), Einaudi, Torino 2002
  • Francesco Ruffini, Studi sui Riformatori italiani, Ramella, Torino 1955
  • George Huntston Williams, The Radical Reformation, Philadelphia 1962
  • AA. VV., Movimenti ereticali in Italia e in Polonia nei secolo XVI-XVII, atti del convegno italo-polacco, Istituto nazionale di studi sul Rinascimento, Firenze 1974


Lismanini, Francesco Lismanini, Francesco

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Baranek42/brudnopis/Lismanin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy