Wikipedysta:D kuba/brudnopis3


Wikipedysta:D kuba/brudnopis3 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:D kuba Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Taxobox

The Adriatic sturgeon (Acipenser naccarii) is a species of fish in the family Acipenseridae. It is native to the Adriatic Sea and large rivers in Albania, Croatia, Greece, Italy, Montenegro and Slovenia. Specimens can be seen at the Milan Aquarium, Aquarium Finisterrae, Aquarium of the Po, and the protected area of Oasis of Sant'Alessio in Lombardy. It is an elongated fish that can grow to a maximum length of about 2 m (6,6 ft), with an olive-brown back, paler flanks and whitish belly.

This fish is threatened by habitat loss and overfishing, especially the capture of immature fish that have not bred. Populations of the fish have dwindled and it seems to be no longer present in many of its previous habitats. The International Union for Conservation of Nature has rated its conservation status as "critically endangered", and it is likely to be functionally extinct in the wild, as no spawning has been confirmed in recent years. However, it breeds successfully in captivity and survives in commercial fish farms and captive breeding programs. One large specimen was caught, and afterwards released, in the Po River in 2015.


Pochodzi z Morza Adriatyckiego i dużych rzek w Albanii, Chorwacji, Grecji, Włoch, Czarnogóry i Słowenii. Osobniki można zobaczyć w Próbki można zobaczyć w Mediolanie Akwarium, Akwarium Finisterrae i Akwarium Padańskim, i w chronionym parku faunistycznym Oasi di Sant'Alessio w Lombardii. Jest to podłużna ryba, dorastająca do około 2 m długości, z oliwkowo-brązowym grzbietem, jaśniejszymi bokami i białawym brzuchem.

Jesiotr adriatycki jest zagrożony przez niszczenie siedlisk i przełowienia, szczególnie przez łapanie młodych ryb, które nie przystąpiły do lęgu/tarła. Populacje ryb uległy zmniejszeniu i wydaje się, że nie występuje już w wielu swoich wcześniejszych siedliskach. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) określa status gatunku jako "krytycznie zagrożony" (CR) i możliwe, że jest on funkcjonalnie wymarły na wolności, ponieważ nie odnotowano tarła w ostatnich latach. Jednakże jesiotr adriatycki z powodzeniem wyprowadza lęgi w niewoli i przetrwał w komercyjnych farmach rybnych (stawach) oraz w programach rozmnażania w niewoli. Jeden duży okaz został schwytany, a następnie wypuszczony w rzece Pad w 2015 roku.

Spis treści

Description | edytuj kod

The Adriatic sturgeon reaches a maximum length of about 2 m (6,6 ft) and a maximum weight of 25 kg (55 lb). Like other sturgeons it has an elongated body, a flattened rostrum, a cartilaginous skeleton, distinctive bony scutes, and an elongated upper lobe to its tail. The snout is broad and rounded, the lower lip has a central cleft and the four barbels are closer to the tip of the snout than they are to the mouth. The dorsal fin has no spines and 36 to 48 soft rays, and the anal fin has 24 to 31 soft rays. The dorsal colouring is olive-brown, the flanks are paler and the underside white.[1][2]


Jesiotr adriatycki osiąga maksymalną długość około 2 m, przy maksymalnej wadze 25 kg. Podobnie jak inne jesiotry ma wydłużone ciało, spłaszczony pysk (rostrum), chrzęstny szkielet, charakterystyczne kościste łuski (tarczki kostne, płytki kostne) oraz wydłużoną płetwę grzbietową, sięgającą do ogona. Pysk szeroki i zaokrąglony, żuchwa (warga dolna) posiada centralną szczelinę (przerwana w centralnej części (pyska)) lub pośrodku dolnej wargi występuje wąska przerwa, a cztery wąsiki położone są bliżej pyska niż otworu gębowego. Płetwa grzbietowa nie ma kolców i ma 36 do 48 miękkich promieni, a płetwa odbytowa od 24 do 31 miękkich promieni. Grzbiet ma barwę oliwkowo-brązową, boki jaśniejsze, a spód biały. [2] [3]


Distribution | edytuj kod

Head from above

Like most sturgeon, the Adriatic sturgeon is an anadromous fish and can be found at different periods of its life in freshwater and marine environments, including estuaries and brackish water. Historically it was to be found in the Adriatic Sea and the rivers flowing into it on either side. In 1932 its range in the sea was reported to be from Venice and Trieste to Greece and Corfu. It used to be present in the rivers Adige, Brenta, Bacchiglione, Piave, Livenza and Tagliamento. In the Po and its tributaries, it used to be present as far upstream as Turin. It also traditionally occurred in the Ticino and Adda rivers along the Albanian coasts, and in the rivers of Croatia, Bosnia-Herzegovina and Montenegro, including Lake Skadar. It was reported from Greece in 1977 but is no longer found there, and from Albania in 1997 in the Buna River, but has not been seen there since.[3]


Jak większość jesiotra, jesiotr adriatycki jest rybą dwuśrodowiskową i można je znaleźć w różnych okresach życia w wodach słodkich i środowisku morskim, w tym w ujściach rzek i w woda brachicznych. Historycznie jesiotr ten spotykany był w Adriatyku i rzekach wpadających do niego po obu stronach. W 1932 roku jego zasięg w morzu sięgał od Wenecji i Triestu do Grecji i wyspy Korfu. W przeszłości żył w rzekach: Adyga, Brenta, Bacchiglione, Piawa, Livenza i Tagliamento. W rzece Pad i jej dopływach, niegdyś był obecny również w górnym biegu, aż po Turynie. Tradycyjnie występował także w rzekach Ticino i Adda, wzdłuż wybrzeży Albanii, w rzekach Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry, w tym w wodach Jeziora Szkoderskiego. Notowany w Grecji w 1977 roku, ale po tej dacie już tam nie był widziany, a w Albanii w 1997 roku w rzeki Buna i od tego czasu również tam go nie widziano. [1]

Ecology | edytuj kod

A. naccarii at the Milan Aquarium

Sturgeon are slow-growing, long-lived fish and do not reach sexual maturity until they are fifteen to twenty years old. After the young fish have spent a period of growth in estuaries and coastal waters, they spend most of their lives in large rivers, foraging on the bottom for crustaceans and small fish which they suck up with their toothless, funnel-like mouths. Mature fish move upstream in spring to spawn in shallow, clear-water, gravelly areas. Many of the traditional spawning areas are no longer available to them because of the impoundment of rivers, and the only suitable remaining habitat for spawning is thought to be in the vicinity of the confluence of the River Po with its tributaries.[3]


Jesiotry to wolno rosnące, długowieczne ryby, a dojrzałość płciową psiągają w wieku 15-20 lat. Po okresie, kiedy narybek dorasta w estuariach i wodach przybrzeżnych, większość życia ryby spędzają w dużych rzekach, żerując na dnie w poszukiwaniu skorupiaków i małych ryb, które wysysają za pomocą bezzębnych, lejkowatych otworów gębowych. Dojrzałe ryby migrują wiosną w górę rzek na tarło, które odbywa się w płytkich, przejrzystych wodach, przeważnie o żwirowym dnie. Wiele z ich tradycyjnych tarlisk nie jest już dostępnych, przez spiętrzanie rzek, a jedynym pozostałym, uważanym za odpowiednie siedlisko wykorzystywane przez jesiotra adriatyckiego na tarło, jest okolica ujścia rzeki Pad i jej dopływów.


Status | edytuj kod

The Adriatic sturgeon faces a number of threats such as pollution of rivers by industrial effluent and agricultural runoff and the fragmentation of their habitat by damming, which prevents them from moving upstream to suitable spawning areas. They are also caught legally or illegally and this is particularly harmful when smaller fish are taken before they have reached maturity and reproduced at least once. They also face competition from the wels catfish (Silurus glanis) which has expanded its range into Western Europe. As they have become fewer in number they are affected by the Allee effect which postulates that a fish's growth rate is reduced at low population densities. No spawning has been observed in the wild for a number of years and the International Union for Conservation of Nature has rated the conservation status of this fish as "critically endangered" and possibly "extinct in the wild".[3] However, a number of organisations are concerned in attempts to preserve this species and a captive breeding scheme has been established, with young fish subsequently being released into the wild.[3]


Jesiotr adriatycki napotyka na szereg zagrożeń, takich jak zanieczyszczenie rzek przez ścieki przemysłowe i rolne, rozdrobnienie ich siedlisk przez spiętrzenie wód, co utrudnia lub uniemożliwoa ich migrowaniu w górę rzek do odpowiednich obszarów tarła. Są one również odławiane legalnie lub nielegalnie, co jest szczególnie dotkliwe dla mniejszych ryb, przed osiągnięciem przez nie dojrzałości płciowej i przystąpieniem przynajmniej jeden raz do lęgów. Jesiotry adriatyckie konkurują także z sumem pospolitym (Silurus glanis), który rozszerzył zasięg swojego występowania w Europie Zachodniej. Wraz ze spadkiem liczebności ich populacji, zostały dotknięte skutkami Zasady Alleego, która zakłada, że tempo wzrost ryb jest zmniejszone w populacjach o mniejszym zagęszczeniu. Od wielu lat nie odnotowano żadnego tarła w stanie dzikim i Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) oceniła status tego gatunku jako „krytycznie zagrożony" (CR) i przypuszczalnie „wymarły na wolności" (EW). [3] Jednakże szereg organizacji zajmuje się próbami zachowania tego gatunku, m.in. poprzez program rozmnażania w hodowli, a następnie wypuszczanie narybku do środowiska naturalnego. [3]



The captive broodstock for this programme comprises about 25 individual fish. The Adriatic sturgeon is a tetraploid fish (has four sets of chromosomes) and research based on mitochondrial and microsatellite information is being done on the present breeding stock and other young fish to establish how best to increase the genetic diversity of the fish used in the breeding programme, because the current broodstock has been shown to retain only part of the genetic variation present in the original stock.[4][5] Despite the release of captive bred fish, no signs of spawning have been observed in the wild.[3]

In November 2015 a large specimen, estimated to be about 2 m (6,6 ft) long, was caught in the River Po near Ostiglia (Mantova) and later released; it was thought to be an encouraging sign that the water quality of the river was sufficiently high for such a large fish to be living there.[6]Szablon:Unreliable source


Program rozmnażania hodowli obejmuje ok. 25 osobników. Jesiotr adriatycki jest rybą tetrapliodalną (ma cztery zestawy chromosomów) i badania mitochondrialnego DNA i mikrosatelitarnego DNA zostały przeprowadzone na obecnej grupie ryb, które biorą udział w programie i innym młodych rybach w celu ustaleniu jak najlepiej zwiększyć różnorodność genetyczną ryb biorących udział w programie, ponieważ wykazano, że obecna grupa hodowlana zachowuje tylko część zmienności genetycznej obecnej w pierwotnej grupie hodowlanej zakwalifikowanej do programu rozrodczego. Pomimo wypuszczenia ryb rozmnożonych w hodowli, nie zaobserwowano śladów tarła w środowisku naturalnym. [3 ]

W listopadzie 2015 roku duży okaz, którego długość oszacowano na 2 m, został złowiony w Padzie, w pobliżu miejscowości Ostiglia (Mantua), a następnie wypuszczony z powrotem; uważano, że jest to obiecujący znak, że jakość wody w rzece jest wystarczająco wysoka dla tak dużej ryby.

References | edytuj kod

Category:Acipenser Category:Fish of Europe Category:Animals described in 1836

  1. ''Acipenser naccarii'' Bonaparte, 1836: Adriatic sturgeon, FishBase .data dostępu?
  2. Biology and Conservation of the European Sturgeon ''Acipenser sturio'', Springer Science & Business Media, 2011, s. 28–, ISBN 978-3-642-20611-5 .
  3. a b c d e Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie iucn
  4. Advances in Acipenser Research and Application: 2012, Scholarly Editions, 2012, s. 15–16, ISBN 978-1-4816-3075-7 .
  5. LeonardoL. Congiu LeonardoL. i inni, Managing Polyploidy in Ex Situ Conservation Genetics: The Case of the Critically Endangered Adriatic Sturgeon (Acipenser naccarii), „PLoS ONE”, 3 (6), 2011, e18249, DOI10.1371/journal.pone.0018249 .c?
  6. YuriY. Grisendi YuriY., Storione gigante pescato nel Po, La Repubblica, 2015 .data dostępu?
Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:D kuba/brudnopis3" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy